Kjo ditë mbetet një gur themel mesazhi.
Sepse populli kuptoj dhe tregoi se frika mund dhe duhet të mposhtet, se liria nis dhe arrihet me akt guximi.
Kjo ditë ishte një akt me peshë të jashtëzakonshme historike dhe emocionale, sepse ajo ditë shënoi fundin moral të një epoke regjimi diktatorial.
Por rrëzimi i bustit nuk solli ndryshimin e thellë që pritej dhe ëndërrohej nga ai shesh.
Regjimi u rrëzua si simbol, por strukturat, mendësia dhe trashigimnia e tij mbetën gjallë në këmbë deri më sot, sepse regjimet nuk zhduken me një akt simbolik.
Shqipëria hyri në tranzicion të vazhdueshëm, por jo në një transformim. Shpresa për një shtet të së drejtës, për drejtësi morale e ligjore ndaj krimeve të diktaturës, për zhvillim ekonomik, për standarte demokratike dhe pluraliste u përballën me zhgënjim.
Pas 35 vitesh nga ajo ditë që shumica e shqiptarëve e përjetuan si çlirim shpirtëror dhe lindje shprese për liri e demokraci, realiteti mbetet larg asaj që u shpresua dhe u meritua.
Sfida mbetet aktuale edhe sot në këtë 20 Shkurt të pas 35-viteve, mbeten sfida për veprim dhe këmbëngulje për ndryshim që të ndërtohet shteti që u ëndërrua në atë shesh.
Të guxojmë dhe veprojmë sot për një të nesërme më të mirë!
