Tentativa për frikësimin ose paralajmërimin me vrasje të gazetarit Sigfrido Ranucci tashmë i njohur nga shqiptarët dhe kryeministri Rama sidomos, ka rrezikuar të kthehet në bandierë politike të majtistëve italianë kundër qeverisë së djathtë Meloni.
Mbasi leftistëve ua mori era e detit banderolën e ong-ve të emigracionit masiv, mbasi e humbën në shkretirë edhe flamurin palestinez, dhe mbasi u ndryshk gjelbërëzimi i politikës me cucën Thunberg, kerkuan ta instrumentalizojnë politikisht këtë kronikë.
Në të gjitha oportunizmat allashqiptare apo boliniste një gazetar i profilit të majtë do të heshtte për ta lënë të lirë spekulimin politik.
Por gazetari me integritet profesional i “Report” ia këput në mes vrullin këtij spekulimi:
“…nuk shikoj ndonjë skenar të ndonjë hjekësi politik. Politika ka boll mjete të tjera kur do me hesht një gazetar. Besoj se është vepër e ndokujt të lidhur me kriminalitetin dhe në sherbim të krimit.”
(”Credo che sia un’opera di qualcuno legato alla criminalità o che si serve della criminalità. Non vedo scenari di mandanti politici, la politica ha altri strumenti se vuole fare male”.)
Një lupë e vogel kjo për kronikën shqiptare, që është e zhytur në propagandë dhe s’e nxjerr dot kokën prej andej. Sepse deomos propaganda paguhet më mirë sesa kronika me të vërtetat e saj. Gazetarët tanë e njohin të vërtetën ashtu integritetin, por i injorojnë, se ky paguhet keq. Dhe sponsori i propagandës në favor të narkopushtetit e ka portofolin më të fryrë dhe dihet kush është.
Hjekësi dhe sponsorizuesi nuk kallzohen. Kjo vlen në Shqiperi ose në një narkoshtet siç e konstaton Report i Ranucci-t dhe në një farë mënyre e përforcon edhe “pista shqiptare” përveç të tjerave e terroristit.
