Nga Arben Malaj, ish-ministër i Financave
Të bësh qoka për “partnerët preferencial” dhe
kundër shqiptarëve të varfër
është nē thelb krim moral
dhe pashpirtësi nga babëzia
që njollos cdo qeveritarë te babëzitur.
A
Përllogaritja profesionale, duke u bazuar në shifrën prej 900,000 tonë karburant në vit, vijon si më poshtë:
1. Konvertimi nga Tonë në Litra
Për të gjetur vëllimin e saktë, përdorim densitetin mesatar të naftës (rreth $0.84$ kg/litër).
900,000 ton nafte e importuar aferishte ehste 1,071,428,571 litra
2. Përllogaritja e Shumës Vjetore
Nëse taksa e ngjyrosjes (markimit) është 2 lekë për litër, shuma totale që paguajnë taksapaguesit është:
2.14 miliardë lekë ose afërsisht 1 milionë euro në vit.
Ekspertizë për Oponencë: Risqet e Kapjes së Shtetit
Privatizimi i Funksioneve Publike:** Në vendet e BE-së, kontrolli i cilësisë dhe markimi i karburanteve janë funksione ekskluzive të strukturave të shtetit (Doganat dhe Tatimet).
Kur ky shërbim i kalon një kompanie private me një tarifë fikse për litër, krijohet një rentë monopoliste e garantuar me ligj.
Kosto pa Efiçencë:** Shuma prej 21 milionë eurosh në vit nuk shkon në buxhetin e shtetit për rrugë apo shërbime, por transferohet drejtpërdrejt te privati.
Kjo konsiderohet “kapje e shtetit” pasi interesi i një grupi të vogël mbizotëron mbi interesin e publikut dhe efiçencën fiskale.
Barra mbi Konsumatorin:** Ky është një “tatim i fshehur”. Çdo qytetar që furnizon mjetin, paguan këtë tarifë, e cila rrit koston e transportit dhe, për rrjedhojë, çmimet e të gjitha produkteve të tjera.
Kjo analizë tregon qartë se si politikat sektoriale, kur devijojnë nga modelet e suksesshme të BE-së, shërbejnë si mjete për transferimin e pasurisë publike drejt interesave private nën maskën e “shërbimeve teknike”.
