(Në kujtim të stërgjyshit tim)
Janar 1944. Në konakët e Ali Likës së parë në Luzni, kanë ardhë ata, të Nacional-Çlirimtares. Kanë ardhë dhe burrat më të zgjedhur nga krahinat e Dibrës. Po ban kuvend komandanti partizan dhe burrat e krahinave po e dëgjojnë. Komandanti i drejtohet Ali Likës, e përmes tij, gjithë burrave të tjerë:
– Ka ardhë koha, or burra, me marrë krahun e Nacional-Çlirimtares. Komunistët që po e udhëheqin këtë luftë të popullit, do të qeverisin nesër. Sepse ne, komunistët, kemi një Ide. Do të marrë fund varfëria, shfrytëzimi, kurbeti. Sepse ne, komunistët, kemi një Ide. Do të ketë punë, bukë, liri, arsim, vëllazërim e barazi. Sepse ne, komunistët, kemi një Ide. Do të ngremë një botë të Re, ku çdo shqiptar do jetë jo vetëm vëlla me besë me popujt e tjerë, kojshi e të largët.
Sepse ne, komunistët, kemi një Ide. Do ta ndërtojmë të ardhmen tonë përqafe me popujt e Ballkanit dhe popujt e lavdishëm sovjetikë. Sepse ne, komunistët, kemi një Ide. Bashkohuni me ne, o burra malësorë, patriotë! Shkruhuni që sonte me Nacional-Çlirimtaren e udhëhequr nga Partia Komuniste, jepni besën e shqiptarit! Fole një fjalë, o Ali Lika i Luznisë, jepe ti i pari besën, si patriot i vjetër. Sepse ne, komunistët, kemi një Ide, – përfundoi fjalën e tij Haxhi Lleshi.
Heshtja në odë u bâ zgafellë. Sytë e burrave e të partizanëve janë ngulë tek fytyra e Ali Likës. Ai thith prajshëm çibukun dhe shfryn tymin në mustaqet e zverdhura. Bora e qeleshes mbi krye i jep një pamje të paturbulluar. Mandej flet përmes tymit të duhanit:
– Asht e kollajshme ajo punë, or Llesh. Kollaj sa s’ka… Po ma para, a ban me ta bâ nji gjysëm pyetjeje?
– Fol o Ali Lika, – i thotë Haxhi Lleshi.
– A ban me e ditë bre, ku e ka nanën bijë – ajo Ideja jote?
Heshtja në odë hapet zgafellë e zezë. Të qeshura malësorësh nën mustak. Në ballin e Haxhiut dalin bula djerse. Koha kalon.
– Nuk po na kthen gjegje or Haxhi, prandaj po ta thom prapë: ku e ka nanën bijë ajo Ideja jote?
– Është ideja e popujve të lirë e vëllezër, Ali, – gjegji Haxhiu.
– Aiii, or Haxhi…! Burri gjegjet troç: unë nanën, bre, nanën desha me e ditë, ku e ka bijë ajo ideja jote?
– Në Moskë, Ali, në Moskë…! Atje tek shoqëria e drejtë pa klasa e shfrytëzim, nën udhëheqjen e ndritur të gjeneralisim Stalinit.
– Faleminderëz Haxhi! Prej Moskovit vikan dhe Ide të mira. Sak me u çuditë! Apo jo burra? – i kthehet odës ai.
Askush nuk flet. Haxhi Lleshi ngrihet. Fill mbas tij gjithë komanda. Kur dalin nga kulla e Ali Likës, Haxhiu ndalet dhe u thotë komandantëve e komisarëve të tij:
– Sapo të vijmë ne në pushtet, mbajeni mend mirë: i pari në këtë zonë të pushkatohet Ali Lika.
Urdhri u zbatua në të hyrë të vitit 1945.
