Revolta e nje demokrati. Jo me fjalë,por me zemër, me mund, me sakrificë.
Kam besuar, kam luftuar, kam qëndruar.
Por sot, më shumë se kurrë, ndiej një revoltë që më përvëlon shpirtin.
Sepse Shqipëria po mbytet në një narkoshtet që nuk njeh ligj, nuk njeh drejtësi, nuk njeh moral.
Edi Rama dhe banda e tij e rilindjes kanë rrënuar çdo cep të kësaj Republike.
Kanë kapur drejtësinë, kanë blerë votën, kanë mbushur vendin me drogë dhe kanë kultivuar frikën.
Kanë vjedhur të ardhmen e fëmijëve tanë me arrogancën e pushtetit të përjetshëm.
Drejtues të Partisë Demokratike:
Zgjohuni ose largohuni! Populli ka nevojë për luftëtarë, jo për burokratë!
Ne nuk mund të presim më! Ose e rrëzojmë këtë regjim tani — me çdo mjet demokratik, me çdo çmim — ose historia do të na mallkojë për heshtjen tonë!Shqipëria nuk është më shtet, është një skenë krimi e veshur me ngjyrat e propagandës.
Dhe ndërkohë që populli vuan, që qytetarët largohen, që zëri i lirë heshtet — drejtuesit tanë, drejtuesit e Partisë Demokratike, flasin me gjuhë të butë, me kalkulime politike, me frikë nga e vërteta. Kaq mjafton. Kaq ka qenë shumë.
Nuk ka më kohë për deklarata sterile, për tryeza kotësie, për negociata boshe. Ka ardhur ora e veprimit. E guximit. E një lëvizjeje të fortë, rrënjësore, përmbysëse.
Ne nuk mund të jemi opozitë vetëm me emër. Duhet të jemi opozitë me shpirt, me zjarr, me aksion. Duhet të jemi zëri i atyre që nuk kanë më zë, shpresa e atyre që nuk shohin më dritë. Duhet të ndërmarrim veprime radikale kundër këtij narkoshteti: protesta pa kompromis, bllokime të institucioneve të kapura, mosbindje civile, çdo formë për të tronditur këtë regjim nga themelet.
Partia Demokratike ose do të jetë në ballë të kësaj lufte, ose do të bëhet pjesë e heshtjes që mbyt kombin. Historia nuk do të na falë më as një ditë pritjeje.
Ky është apeli i një demokrati. I një njeriu që nuk dorëzohet. Dhe që kërkon nga drejtuesit tanë të mos jenë më spektatorë, por udhëheqës të një lëvizjeje që do të rikthejë lirinë dhe dinjitetin e shqiptarëve.
