Mjafton një kërkim i shpejtë në historinë e vjetër të Shqipërisë dhe do të kuptosh fizionominë e popullit tonë në shekuj.
Është fakt historik që para shekullit XIV shqiptarët kanë qenë të ndarë në dy besime fetare; ortodoksë dhe katolikë, shkurt kristian.
Sipas historianëve gjatë pushtimit turk filluan të konvertoheshin në myslimanë. Ky konvertim erdhi dhunshëm; me shtrëngime ekonomike për ata që nuk ndërronin fé, me lehtësime për taksat për gjithë të bindurit.
Në fillim të shekullit XIII-të mbi 67% e shqiptarëve ishin të besimtarë të devotshëm myslimanë.
Fakt është se Shqipëria megjithëse në derë të Evropës nën pushtimin e Turqisë mbeti një vend i prapambetur feudal, me mbi 80% të popllsisë në fshat dhe tejet të varfër, por shqiptarët u lidhën shpirtërisht me pushtuesit e tyre.
Turqit që përhapën me forcë kulturën e besimin fetar, penguan gjithashtu forcërisht kultivimin e gjuhës e kulturës shqiptare, madje linçuan gjithë patriotët shqiptarë që e promovonin atë.
Por në përgjithësi shqiptarët e deshën pushtumin turk, e mburreshin me të. Madje në shekullin e kaluar sprovimi i burrërisë në Shqipërinë e mesme ishte pyetja e fortë: -a je turk?
Që do të thoshte se nëse je turk ke nderin, ke burrërinë, besnikërinë, ke fenë!
Shqiptarët në shumicë jo vetëm e pranuan kulturën dhe fenë osmane por u konvertuan në besnikë të saj.
Ndërsa në fillim të shekullit të XIX-të vendi jonë infektua nga idetë bolshevike shumë shqiptarë i përqafuan ato duke ja kaluar edhe Leninit e Stalinit bashkë.
Zbatues i tyre në vendin tonë ishte Enver Hoxha, i cili me dorë të hekurt i konvertoi gjithë shqiptarët në komunistë, duke internuar, burgosur e pushkatuar gjithë kundërshtarët.
Fakt historik është se Shqipëria gjithë vitet e sundimit të Enver Hoxhës mbeti një vend i varfër, me një popullsi që rropatej nga mëngjesi në darkë për “kafshatën e bukës ” pa asnjë të drejtë e liri njerëzore, qoftë edhe atë të fjalës.
Por shqiptarët, njësoj si me pushtimin turk e deshën fort Enverin, madje shkulën flokët e vunë kujën ditë me radhë, kur vdekja jua mori.
Edhe sot në periudhën e rrilindjes, shqiptarët megjithëse kanë janë detyruar të marrin rrugët e botës për shkak se në fshatrat dhe qytetet e tyre nuk ka shërbim mjekësor , nuk ka arsim cilësor, nuk ka siguri, nuk ka punë, qeverisen në mënyrë arrogante nga një qeveri që vjedh gjithçka (kujtoni që shpenzohen miliarda lekë për inceneratorë që nuk ekzistojnë) janë të lidhur shpirtërisht me kryeministrin dhe partinë e tij (ish partia komuniste).
Shqiptarët kanë zhvilluar një mekanizëm për përballimin e abuzimit që sunduesit bëjnë me jetën e tyre në mënyrë të tillë që zhvillojnë ndjenja pozitive ndaj tyre!!!
Fakte të shumta vërtetojnë se sa më fort të abuzohet me ta, aq më shumë besojnë se jo vetëm e meritojnë këtë si ndëshkim, por ju vjen keq për sunduesin që lodhet duke ndëshkuar, abuzuar e vjedhur në vend që të argëtohet .
Kam dëgjuar prej shumë vitesh fukarenj që gëzohen për pasurimin e udhheqësit ndërsa ndihen komodë me mjerimin e tyre deri në atë pikë sa besojnë se e meritojnë atë.
Fakt është që atyre që qeveria ju ka shembur shtëpitë pa i dëmshpërblyer e kanë votuar më shumë rrilindjen se ata që jetojnë në shtëpi të tyre.
Jë vitin 2021 një i njohuri im nga Kavaja postonte rregullisht në Facebook statuset e një mjekeje kandidate për deputete, megjithëse nëna e tij dha shpirt në një ambulancë ndërsa qëndroi me orë të tëra në oborr të spitalit pa marrë shërbim.
Besoj është një sindromë unike e jona, e shqiptarëve, dhe në nuk kemi pse të huazojmë , por le ta quajmë sindroma jonë, sindroma e shqiptarit, albanian syndrome!
