Nga Irma Marku
Amerika ka folur. Qartë. Pa mëdyshje.
Me një vendim që tronditi themelet e propagandës së ndërtuar me kujdes nga Tirana zyrtare, SHBA i hapi derën Sali Berishës – jo për ta rehabilituar, por: ” Për të mos lejuar që marrëdhëniet me Shqipërinë të mbahen peng nga vendime të politizuara”
Një epokë po mbyllet. Një tjetër po zbulohet.
Dhe pyetja që tashmë s’bëhet me zë të ulët, por me klithmë publike është:
Po Edi Rama, udhëton dot në SHBA…?
Sepse, ndryshe nga ç’propagandohej, pengesa nuk ka qenë Berisha.
Pengesa është Rama.
Ai që solli agjentin McGonigal në zyrën e tij, jo për aleancë, por për shantazh ndërkombëtar.
Ai që firmosi miliona për inceneratorë që nuk ekzistojnë.
Ai që ndërtoi një shtet paralel ku pushteti ushqehej me heshtje, frikë dhe klientelë.
Ky njeri nuk shkel dot më në SHBA. Jo për mungesë vize, por për teprim dosjesh. Jo për retorikë politike, por për realitet të rëndë penal.
Prandaj sot, historia po rrotullohet.
Jo më rreth një lideri që komandon gjithçka, por rreth një kufiri që nuk kalohet.
Pragu i izolimit është vendosur. Jo nga opozita, por nga Perëndimi. Jo nga zemërimi popullor, por nga dokumentet që presin dritën.
Në këtë fund regjimi, dy rrugë mbeten hapur:
Të vazhdohet me një pushtet të konsumuar që nuk e lejojnë më as të fluturojë,
apo të çohet vota tek forca e vetme që s’mund të shantazhohet nga e kaluara.
Aleanca për Shqipërinë Madhështore.
Një fillim i pastër. Një horizont i hapur. Një zgjim.
Nuk jemi më në vitin 2013.
Nuk ka më iluzione. As aleatë të huaj për Ramën.
Vetëm dosje që nuk kalojnë oqeanin dhe një izolim që nuk fshihet më.
Zgjedhja është e jona:
Të kthejmë faqe apo të mbyllemi me të në faqen e fundit.
SHBA e hapi derën. Rama nuk e kalon dot.
A do ta kalosh ti?
