Alicia Kearns, / deputete konservatore për Rutland dhe Melton.
Mosndëshkimi ngjall përbuzje për sundimin e ligjit dhe rendit. Ne po e shohim këtë në Ballkan, ku sulmet e organizuara ndaj zbatimit të ligjit dhe dhuna gjithnjë e më e shpeshtë komunale nga secesionistët serbë në Kosovë dhe Bosnje kërkojnë vëmendje urgjente ndërkombëtare.
Pasojat e dështimit për një rajon që tashmë ka vuajtur kaq shumë kohët e fundit nuk mund të mendohet. Ne kemi nevojë urgjente që komuniteti ndërkombëtar të rivlerësojë qasjen e tij, t’i japë përparësi llogaridhënies dhe të forcojë masat e sigurisë për të rihapur rrugën për një të ardhme paqësore dhe të begatë, pa konfliktet e së shkuarës.
Ngjarjet e fundit në Kosovë kanë shpalosur një përshkallëzim thellësisht shqetësues të dhunës. Një oficer policie u vra tragjikisht këtë fundjavë gjatë një sulmi të pacipë në veri të vendit. Duke parë afërsisht tridhjetë luftëtarët përgjegjës, ne shohim individë më të ngjashëm me ushtarët, të armatosur me transportues personeli dhe sisteme të gradave ushtarake. Për rrezikun e grupeve të tilla që veprojnë në veri të Kosovës kam paralajmëruar edhe më parë në një fjalim parlamentar në korrik.
Duke pasur parasysh llojin e pajisjeve që militantët kishin, ka pyetje serioze nëse ata mbështeteshin dhe organizoheshin drejtpërdrejt nga Qeveria e Serbisë. Udhëheqësi i grupit të armatosur – i cili ka marrë përgjegjësinë – ishte Milan Radoiçiq, nënkryetar i partisë së Listës Serbe dhe një i besuar i presidentit Vuçiq. Nëse sulmi është kryer me mbështetjen e serbëve nga Serbia – për të cilën ai pretendon se nuk ka qenë – duhet të ketë veprime të vendosura nga MB, SHBA dhe BE. Nuk ka vend për ‘të dyja palët’ nëse siç duket nënkryetari i një partie politike ka marrë armët dhe ka kryer vrasjen e një polici në shërbim.
Përgjegjësia për këto veprime është parësore, veçanërisht për Beogradin, i cili vazhdimisht ka shmangur pasojat. Për shqetësim, Radoiçiq pohon se është i lumtur që do të dërgohet në Serbi për t’u përballur me angazhimin e prokurorisë, por jo në Kosovë ku është kryer krimi dhe ku një familje mban zi. Radoiçiq duhet të përballet me drejtësinë në Kosovë ku familja të cilës i është vjedhur i dashuri, mund të përballet me të në gjykatë. Por përgjegjësia shtrihet përtej këtij akti të menjëhershëm.
Pavarësisht angazhimit të Kosovës për bashkëpunim me Britaninë e Madhe, SHBA-në dhe BE-në, ajo është përballur me një sërë akuzash të padrejta, duke filluar pasi qeveria serbe mbështeti një bojkot të zgjedhjeve komunale nga serbët e Kosovës në veri. Ne dhe aleatët tanë shprehëm mbështetjen tonë për zgjedhjet që do të mbahen para se të tërhiqemi dhe të ndëshkojmë Kosovën për vendosjen e kryetarëve të komunave, për shkak të mungesës së pjesëmarrjes së serbëve etnikë. Kishte pak ose aspak kritika ndaj qeverisë së Serbisë, pavarësisht lidhjeve të saj të dokumentuara mirë me partinë e Listës Serbe dhe mbështetjen e tyre për bojkotin.
Është koha për një rivlerësim urgjent që vendos drejtësinë dhe ekuilibrin në qendër të qasjes sonë ndaj marrëdhënieve Serbi-Kosovë. Trendi i kohëve të fundit i ndëshkimit të Kosovës dhe përbuzjes ndaj Vuçiqit gjithnjë e më autokratik po na çon më thellë në një cikël dhune, paqëndrueshmërie dhe keqdashjeje, ndërsa drita në fund të tunelit të normalizimit dhe anëtarësimit në BE për të dy errësohet gjithnjë e më shumë.
Vlen gjithashtu të kujtohet se Serbia ka një GDP prej 63 miliardë dollarësh dhe një buxhet ushtarak prej 1.4 miliardë dollarësh krahasuar me PBB-në e Kosovës prej 9.4 miliardë dollarësh dhe shpenzime ushtarake pak më shumë se 54 milion dollarë. Kjo nuk është një garë e barabartë dhe qasja jonë duhet të njohë cenueshmërinë dhe nevojën e Kosovës për ndihmë.
Së pari, ne duhet të forcojmë masat e sigurisë. Mbretëria e Bashkuar, si anëtare e Kuintit, duhet të marrë një rol më aktiv në dialogun e paqes ndërmjet Serbisë dhe Kosovës. Pasiviteti ynë aktual është i paqëndrueshëm përballë një situate kaq të paqëndrueshme. SHBA dhe BE duhet gjithashtu të marrin një qëndrim të vendosur kur i drejtohen udhëheqjes së Serbisë për rolin e tyre në nxitjen e destabilitetit, përafrimin me Putinin dhe tendencat gjithnjë e më autokratike brenda dhe jashtë vendit. Presidenti Vuçiq nuk duhet të përjashtohet nga kritikat. Në fakt, takimi i tij i parë mëngjesin pas vrasjes së policit ishte me ambasadorin rus në Serbi.
Arritja e një ekuilibri midis stimujve dhe pasojave është jetike për të siguruar llogaridhënien dhe përparimin. Përgjegjësia e shpejtë dhe e barabartë për aktet e agresionit është thelbësore për të dekurajuar dhunën e mëtejshme dhe për të shpërndarë çdo nocion qetësimi. Këta qiramarrës bazë të negociatave duhet të mbahen mend dhe të riintegrohen në qasjen kolektive të Quint-it.
Ne gjithashtu duhet të negociojmë nga një pozicion i forcës duke rritur masat e parandalimit dhe duke shtuar 4,500 trupat e KFOR-it. Gjithashtu, Mbretëria e Bashkuar duhet të ribashkohet me forcën paqeruajtëse EUFOR në Bosnje kur ajo të rinovohet në nëntor. Nëse Rusia vë veton për rinovimin e saj, NATO duhet të jetë gati të vendosë një forcë alternative paqeruajtëse në Bosnje për të shmangur një vakum pushteti.
Çdo përshkallëzim në Ballkan do të kishte efekte valëzuese në të gjithë Evropën, duke e bërë të domosdoshme forcimin e masave të sigurisë. EULEX-i duhet të kryejë një hetim të paanshëm, pa ndërhyrje politike, për të hedhur dritë mbi përfshirjen e autoriteteve apo aktorëve të Beogradit në vrasjen e policit kosovar dhe në bllokadat e supozuara të orkestruara të rrugëve. Nëse zbulohet se Beogradi është i përfshirë në ndonjë mënyrë, duhet të ketë pasoja të shpejta dhe të fuqishme. Për më tepër, KFOR-i duhet të ndajë informacionin e informacionit mbi depot e armëve dhe lëvizjet me vendet anëtare pjesëmarrëse për të luftuar efektivisht aktivitetet ilegale.
Ne duhet të promovojmë dialogun dhe mirëkuptimin ndëretnik. Qeveria e Kosovës duhet të përvijojë përkushtimin e saj të palëkundur për të mbështetur komunitetet serbo-kosovare, duke siguruar përfaqësimin dhe pjesëmarrjen e tyre aktive në demokraci pa ndërhyrje të pajustifikuar të huaj. Angazhimi i pesë shteteve të BE-së që nuk e njohin sovranitetin e Kosovës do të ofrojë një shtytje të konsiderueshme në trajektoren e Kosovës drejt anëtarësimit në BE dhe NATO, duke forcuar paprekshmërinë e integritetit të saj territorial.
Së fundi, krijimi i një aleance sigurie ndërmjet SHBA-së, Britanisë së Madhe, vendeve të tjera anëtare të NATO-s me vullnet dhe Kosovës deri sa Kosova të arrijë anëtarësimin e plotë në NATO duhet të hulumtohet. Një marrëveshje e tillë do të adresonte shqetësimet e menjëhershme të sigurisë dhe do të hapte rrugën për stabilitet afatgjatë në rajon.
Gjendja aktuale e punëve në Kosovë dhe Serbi kërkon një përgjigje të vendosur dhe burrështetërore. Mosndëshkimi për aktet që ushqejnë përbuzje për rregullin dhe rendin nuk mund të tolerohet. Përgjegjësia, dialogu i hapur dhe masat e forta të sigurisë janë të domosdoshme për të garantuar stabilitet të qëndrueshëm në rajon. Është koha që Britania e Madhe të miratojë një politikë më muskulare në Ballkan. Ne nuk jemi më të kufizuar nga konsensusi dhe mosnjohësit e BE-së dhe duhet të jemi më shpikës në diplomacinë tonë, ndaj duhet të gjejmë jo vetëm zërin tonë, por shtyllën kurrizore, të ndalojmë së qëndruari mënjanë dhe të ndërmarrim veprime aty ku kemi për detyrë të mbështesim. aleatët tanë.
Ne zotërojmë suksesin dhe dështimin e mundshëm të Kosovës dhe kemi më shumë përgjegjësi se shumica për t’u qëndruar pranë tyre dhe për të siguruar që të mos shohim një kthim në brutalitetin e viteve 1990.
Dështimi nuk është një opsion në epokën e diplomacisë parandaluese dhe duhet të ndërmerren veprime tani për të parandaluar përshkallëzimin e mëtejshëm dhe për të siguruar një të ardhme paqësore për të gjithë në Ballkan.
Politics.co.uk është uebsajti politik kryesor i Mbretërisë së Bashkuar vetëm për përdorim dixhital, duke ofruar mbulim gjithëpërfshirës të politikës së Mbretërisë së Bashkuar. Regjistrohu në buletinin tonë të përditshëm
