Në fakt kur boritë zhurmuese të karvaneve dasmore shurdhojnë akustikisht qytetet tona, bezdisjen e zbusim me mendimin se një çift po lumturohet!
Por kur nuset “mjerane” perfundojnë në morg e në gropat septike, theren si bagëtitë e rrihen barbarisht natyrisht që nuk është diçka që i lihet rastësisë.
Në një shoqëri të emancipuar e demokratike duhen studjuar arsyet e rrënjët e këtij makabriteti.
Shqipëria jonë e vogël që përveç kodit penal ka dhe mentalitetin e kodit zakonor, nuk ka arsye të prijë me përditshmëri krimesh kundër grave dhe vajzave.
Arsyet janë sociale dhe secili prej nesh ka një peshë në malin e pergjegjesive.
Po ashtu dhe shteti. Emigracioni i pakontrolluar e shpesh herë i kriminalizuar pjell tmerre të tilla.
Edhe gjendja skamore e shumicës së familjeve shqiptare është një tjetër “magazinë” aktive krimi. Psikologë, politologë, mjek psikiatër e pushtetarë, mësues, pedagogë e edukatore, institucione e OJQ duhet të marrin përgjegjësi. Jemi në dekadën e 3-te të shekullit dixhital dhe është non sensi e tragjizmi më i madh që po na ndodh.
Gra e vajza të vdekura nga dora e burrave “trima” mbushin kronikat e zeza përditë.
Kjo jo vetem nuk është normale, por poshtëron karakterin dhe nderin e shqiptarit. Burrat Shqiptar nuk vrisnin gra e fëmijë.
Është koha të ngrihemi në emër të jetës të gjithë së bashku jo vetëm me slogane sensibilizuese, por së pari me reflektim e vetkorrigjim.
Është koha për thirrjen e shpirtit “SOS” e shqip “MOS”.
