Hey. Po ju tregoj një histori të shkurtër.
Kjo është një histori e një zonje e cila po udhëtonte me makinën e saj në një rrugë pak të njohur në udhëtimet e saj, gjatë rrugëtimit i prishet makina, ishte ftohtë, binte shi , terrenin nuk e njihte dhe nuk pa asnjeri që ti kërkonte ndihmë, vendosi të priste se kush do kalonte, pas pak minutash po vinte një makinë dhe ajo doli edhe i bëri shenjë ndalimi, makina ndaloj, nga makina doli një djalë i ri, zonja i tregoi hallin e saj, djali i ri përvesh mangët edhe futet defektit makinës, pasi ai e rregullon defektit i thotë zonjës futuni mbrenda dhe ndizeni makinën. Zonja, me gëzim u fut në makin dhe ndezi makinën për bukuri , ajo nga gëzimi nxjerrë një shumë parash për djalin e ri në shënj falënderimi , mirëpo djali i mirëedukuar i thotë , jo zonj, emëri im është Adam dhe un nuk dua asgjë nga ju, e vetmja gjë që unë ju kërkoj është që ju të ndihmoni një njeri në nevojë gjatë udhëtimit tuaj dhe kudo. Ajo e falënderoi edhe vazhdoi rrugëtimin e saj … ndalesën e parë pas këtij problemi ajo ndaloj në një restorant për të ngrën, ajo porositi për të ngrën dhe kamarieria që i shërbeu ishte një vajzë shtatzënë pothuajse në muajin e fundit, kshu që zonjës ju duk e përshtatur për ta ndihmuar këtë vajzë që ajo të ndalonte punën në muajin e fundit të shtatzënisë, zonja kërkoj llogarinë edhe i jep 100 dallar, vajza shkon për ti sjelle kusurin, zonja vendosi 500 dollarë bakshish poshtë pjatës dhe largohet nga restoranti. Vajza kthehet dhe gjen 500 dollarë bakshish , ajo kthehet në shtëpinë e saj shum e lumtur dhe i thërret burrit Adam, un i thot fal një bakshishi mora leje dhe nuk do iki më në punë deri sa un të lind fëmijën tonë..!!
Pra! gjithë ju Meshkujt që e lexuat dhe unë që e shkrujta të quhemi Adam 🙏
Nga faqja e Petrit Sadikaj
