Një ditë, kryeministri kinez vajti për të inspektuar një nga tregjet ku tregtohej mish. Tregu ishte i pastër dhe i rregullt.
Gjatë vizitës, kryeministri dhe njerëzit e tij i afrohen një kasapi dhe nisin të bisedojnë me të, ngrohtësisht.
– Paske mish te mirë. Si shkon shitja? – e pyet kryeministri.
– Në përgjithësi mirë, por sot nuk është shitur as dhe një kilogram mish, – ia kthen kasapi.
– E përse?! – e pyet kryeministri.
– Sepse për shkak të vizitës tuaj, njerëzit nuk janë lejuar të hyjnë në treg, – përgjigjet kasapi.
Kryeministri, i zënë ngushtë, i thotë:
– E po mirë, më bëj katër kilogramë mish, se do të t’i blej.
– Më ndjeni, zoti kryeministër, por nuk mundem t’ju shes mish! – thotë kasapi gjithë përulësi.
– E përse?! – pyet kryeministri.
– Sepse, për shkak të vizitës tuaj, na i kanë marrë të gjitha mjetet, me thika, me hanxharë, – thotë kasapi.
– Mund të më japësh edhe pa nevojën e thikës, ja, ma jap gjithë këtë copën e mishit këtu! – këmbëngul kryeministri.
– Nuk mundem, – thotë sërish kasapi.
– Po tani, përse nuk mundesh?! – pyet gjithë habi kryeministri.
– Sepse unë nuk jam kasap, unë jam oficer policie, – i thotë gjithë përulje, kasapi.
– Shko dhe më sill menjëherë shefin tënd! – i bërtet kryeministri.
– Shefi po shet mish në anën tjetër, zoti kryeministër, – i thotë tërë frikë kasapi.
Në shqip Bajram Karabolli
