“Nji ndër burrat e rrallë të kombit shqiptar. Ndoshta ma i rralli ndër shekujt e fundit. Sepse na cilsohemi, simbas tjerve, popull hakmarrës, i pamëshirshëm e shkatrrimtar.
Ai u përpoq me spjegue shkrimtarin e madh kosovar Pjetër Bogdanin, ndërkaq Pjetër Bogdani zotnoi shpirtin e Ibrahim Rugovës. I përpoq mendimi i tyne i perbashktë: liria e popullit kosovar.
Caktoi me ndjekë rrugën e tij si ma të drejtën për nji Kosovë të lirë e të pamëvarun prej gjithkujt.
Ai pati vizionin e themeluesve të Europës së bashkueme. Atje mendonte me shti edhe vendin e vet Kosovën, por pa i shkaktue vuejtje as gjak kurrkuj, prandej edhe kje thirrë “Gandi Kosovar”.
U sha e u luftue nga serbët, u sha e u luftue nga shqiptarët, u sha e u luftue edhe nga kosovarët e vet, por ai kishte si drejtim vetëm Vizionin Europjan.
Kje trim e nuk çau kryet për kurrnji kritikë e të shame, sepse ai ishte ma i dijtuni, e ma i urti i të gjithve.
Vazhdimisht pat kritika në shtypin Kosovar për dy fotografi që mbante në zyrën e tij, atë të Nanë Terezës, si dhe atë të Gjon Palit të dytë ose Woitil-ës Papë. Mbas të gjitha kritikave, ai vazhdoi t’i mbante deri ditën e fundit të jetës, se i kishte zgjedhë si model të jetës s’vet.”
Askush në Historinë e Shqipërisë nuk ka ditur ta shndrrojë urtësinë në forcë politike si, Rugova, Njeriu, Fisniku, Artisti, Aristokrati, që ja mrriti me e çliru Kosovën me të vetmen mënyrë që Kosova mundej me u çliru.”
At Zef Pllumi për Rugovën: Ndër burrat e rrallë të kombit shqiptar

Leave a comment Leave a comment


