Kjo poezi lirike është shkruar në arbërisht prej një themeluesi, revolucionari unifikues, Ministri të Brendshëm, Kryetari Parlamenti, dy herë Kryeministri të një shteti të madh europian, si Italia.
Quhej Francesco Crispi…
Emrin e vet në këtë poezi origjinale e ka shkrue: “Nik Krie-Shpisë”, ashtu qysh e kanë quejtë në arbërisht bashkëfshatarët.
“Crispi” mandej asht italianizim i “Krye-shpisë”.
Të dashurës – Nik Krie-Shpisë
Bukuria tij të nxijti
sitë e rrùdhurin këshèt;
mosnjeri nkak, na të glet,
me sorós të tha: pò za.
Te di anët të volisë
pa-rrëfìeme trandafile
tij, e hjèshmeza kopile,
ftiriosura të là.
Kur u leve ajò të puthi,
e mbi buzën t’ënde ngjisi
kuqin bukur, çë potisi
më gjith t’ëmblit çë më ká.
Hire shumë të dhuroi,
të dhuroi ngá lipisi;
sá shërbise, çë ti s’di
bukurìeja të dha!
Kur u rrite, e hjèshmja jime,
stisi tij atò di molla,
të përsisme edhe të holla,
çë të mblojën atë gji.
Muo si nj’ëngjëll ti më duke,
zërthin ké i rrgjëndë, i lartë,
e nga trim të bunet jart,
sa të sheh; e mirë e di.
Kjo vjershë u botue së pari herë në gazetën “Arbri i Ri”* (La Giovane Albania). Vjeti I. N. II. 1 Maj 1887,
*(Arbri i Ri – 1887) – Revistë e përmuajshme shqip dhe italisht e drejtuar prej Françesko Stasi Petës dhe Zef Skiroit. Numri i parë doli më 31.3.1887 në Palermo, vijoi tre numra. Botoi shkrime nga autorë arbëreshë si Zef Serembe, Françesko Krispi, Glaviano etj, pjesë nga Jul Variboba, nga “Kënka e sprasme e Balës” e Gavril Darës së Ri, përralla nga K. Xhentile Mandala, një studim të Gustav Majerit për shqiptarët, etj.
Burimi/ radiandradi.com
