Si u braktis Hoxha i xhamisë që prishën komunistët në Polis të Librazhdit…
Si u ndërtua dhe si u prish Xhamia e Polisit …
Dikur, nga vitet 1930, në fshatin Polis u ndërtua një Xhami ..
U mblodhën burrat e fshatit, ndërtuan Xhaminë dhe sollën për shërbim dhe rituale një Hoxhe nga Lushnja… emrin e të cilit nuk e kujtoj dot, por gjenerata para meje s’e harron kurrë.
Si inisiator për ndërtimin e Xhamisë ka qenë gjyshi i nënës time Hasana Muzhaqi ..
Hoxha qëlloi një njeri shumë i ditur dhe ka kontribuar në shumë zgjidhje problemesh në atë zonë.
Ai jetonte vetëm me bashkëshorten e tij dhe për fat të keq nuk ka patur fëmijë.
Në kohën që u prishën Xhamitë në gjithë Shqipërinë edhe Xhamisë së Polisit i vunë kazmën.
Prishësit e Xhamisë së Polisit përqafuan komunizmin bolshevik, që çuditërisht vazhdojnë ta bëjnë edhe sot e kësaj dite.
Hoxhën e nxorën jashtë dhe ai u vendos në një dhomë të vogël ngjitur me furrën e bukës në Polis Qendër ..
Mbas pak vitesh i vdiq bashkëshortja.. Mbeti vetëm e fillikat.
Më kujtohet aty nga viti ’85 ai mund të ishte mbi 100 vjeç.
Shkonim hhuajse çdo ditë ne të familjes tonë i dërgonim ushqim ..
Tezja ime që i lante rrobat ..
Përkujdesja vazhdoi deri sa Ai iku nga kjo botë ..të tjerët nuk i shkonin sepse kishin frikë.
Më kujtohet që kur shkonim tek Ai për t’i dërguar ushqimin ..duhet t’i thërrisnim disa herë që Ai të dëgjonte, zgjohej apo çohej..
Sa na shikonte na e bënte me dorë, na përqafonte dhe me kujtohen lotët që i dilnin nga Sytë e tij Blu ..
O Zot i madh çfarë Trishtimi .. !
Ai u braktis nga të gjithë për vite e vite dhe Zoti e deshi që Ai të jetonte aq shumë.
Një ditë, kur shkuam t’i dërgonim pak ushqim ..i thirrëm e i thirrëm, por më kot ..u afruam..
Ai kishte mbështetur kokën mbi jastëk, kishte kthyer fytyrën nga dera sikur priste… Ne dorë mbante të shtrënguar një libër dhe dukej sikur flinte..
Ai po flinte përgjithmonë..
I Paharruar Daj Hoxha i Polisit me Sytë e Tu Blu të përlotur
..na fal në se s’të kemi shërbyer sa duhet ..
Zoti të pastë në Xhenetet e Tij më të Bukura ..
Amin !
