Përgatiti Kostantin Luçi
(Costantine Costantine)
Në Korenë e Veriut, Krishtlindjet janë të ndaluara prej kohësh, dhe vendi e ka zëvendësuar këtë festë me ceremonitë zyrtare që nderojnë figurat e familjes udhëheqëse. Më 24 dhjetor, në vend që njerëzit të festojnë vigjilien e lindjes së Krishtit, ata udhëzohen të përqendrohen te ditëlindja e Kim Jong-suk ( gruaja e parë e Kim Il Sung) , e cila konsiderohet një figurë e rëndësishme historike për regjimin. Kjo qasje është pjesë e një politike më të gjerë të shtetit për të zëvendësuar çdo simbol fetar me figura dhe ngjarje të lidhura me ideologjinë zyrtare.
Për të krishterët në Korenë e Veriut, realiteti është jashtëzakonisht i vështirë. Praktikimi i besimit të tyre konsiderohet një akt armiqësor ndaj shtetit dhe mund të ndëshkohet rëndë. Ata nuk kanë mundësi të shkojnë në një kishë të hapur, të festojnë publikisht ose të zotërojnë Bibla, pasi këto veprime mund të çojnë në arrestim, burgosje, dërgim në kampe pune, madje shpeshherë edhe pasoja për të gjithë familjen. Për këtë arsye, besimi i krishterë praktikohet në mënyrë tërësisht të fshehtë në heshtje, në grupe shumë të vogla, shpesh në errësirë, për të shmangur çdo rrezik të zbulimit.
Megjithëse Krishtlindjet janë të ndaluara, disa besimtarë guxojnë ende t’i festojnë ato në mënyrë sekrete. Ata mblidhen fshehurazi për të thënë një lutje, për të kënduar në heshtje një këngë, ose për të kujtuar mesazhin e shpresës që përfaqëson kjo festë. Për ta, Krishtlindjet nuk janë vetëm një ditë e shenjtë, por edhe një akt rezistence shpirtërore ndaj një sistemi që përpiqet t’u mohojë lirinë e besimit. Ky është një kujtim i dhimbshëm i faktit se në disa vende të botës, të krishterët duhet të zgjedhin midis bindjes së tyre fetare dhe sigurisë së jetës.
Në këtë kontekst, Krishtlindjet në Korenë e Veriut nuk janë thjesht të ndaluara ato janë një simbol i tensionit mes dritës së besimit dhe errësirës së shtypjes. Dhe megjithatë, pavarësisht rrezikut të madh, shumë besimtarë vazhdojnë të besojnë, të shpresojnë dhe të gjejnë mënyra për të ruajtur identitetin e tyre shpirtëror, duke e kthyer Krishtlindjen në një ditë të guximit dhe qëndrueshmërisë.
