Rreth armëve të forta dhe të buta në një botë ku numri i luftërave po rritet.
Çfarë është me të vërtetë më efektive kundër grupeve terroriste dhe luftënxënësve – artileria e rëndë apo diplomacia kulturore?
Kanë kaluar 25 vjet që kur shkencëtari politik amerikan dhe profesori i Harvardit, Joseph Nye , shpjegoi pikëpamjen e tij me famë botërore për pushtetin dhe se si një vend mund t’i ndajë mjetet e tij të mundshme të pushtetit në mjete të forta – pra ushtarake dhe ekonomike – dhe të buta, të cilat. janë më shumë për t’i bërë të tjerët të duan të njëjtën gjë si ju.
Konflikti i sotëm ka të bëjë me pushtetin.
-Fuqia për të ndikuar në botë. -Fuqia për të parandaluar luftën.
-Fuqia për të zgjidhur konfliktet e infektuara.
Fokusi nuk është te muskujt ushtarakë, por te ai tjetri i butë. Çfarë është ajo? Dhe mbi të gjitha, sa efektiv është?
Çfarë lidhje ka arti me pushtetin dhe politikën e jashtme të suksesshme? Muzetë britanikë kanë pasur prej kohësh një pozicion unik, me një diplomaci kulturore të pavarur dhe krijuese.
Kajsa Boglind e Konflikt shkoi në muzeun Victoria and Albert në Londër për të parë se çfarë rëndësie ka diplomacia kulturore në një fuqi të madhe që është detyruar të shkurtojë mbrojtjen në të njëjtën kohë që ajo që quhet fuqi e butë duket gjithashtu se është në rrugën drejt stagnimi.
Nuk bëhet fjalë më për ushtrinë e kujt fiton, por historia e kujt fiton, thotë profesori i Harvardit, Joseph Nye, i cili është ai që shpiku termin “fuqi e butë” në vitin 1990.
