Zakoni për t’u informuar çdo mëngjes mbi çështjet që shqetësojnë shoqërinë ku jetoj më çoi tek disa video të shkurtra të disa grave që ankoheshin që në këtë shoqëri eshtë e pamundur të gjesh burra .
Analiza e shkaqeve bazuar në përvojat personale apo të shoqeve çon në rezultate të gabuara.
Shkakësia është jashtëzakonisht e vështirë të gjendet dhe pak gazetarë, opinionistë kanë njohuritë e nevojshme për të arritur në përfundime të sakta shkakore.
Por modelet ekonomike na ndihmojnë të kuptojmë se ankesat e grave të pamartuara kanë gjasa të ulin mirëqenien e grave të martuara.
Paramendoni, një supermarket martesash. Supozoni se në këtë supermarket çdo burrë dhe grua që çiftëzohet do të ndajnë midis tyre një njësi kënaqësie apo mirëqenieje. Nëse në supermarketin tonë imagjinar gjenden 20 burra dhe 20 gra, për çdo burrë ka vetëm një grua dhe anasjelltas. Në këto kushte kërkesa është e barabartë me ofertën edhe njësia e kënaqësisë apo mirëqënies do të ndahej në mënyrë të barabartë, 50% për burrin edhe 50% për gruan.
Tregu në ketë rast thuhet që është në ekuiliber. Po nëse raporti ndryshon? Po nëse në supermarketin tonë do të kishte 19 burra edhe 20 gra , apo sa në Shqipëri 98 burra për 100 gra?
Në këtë rast, 19 burra do të çiftëzohen me 19 gra, por një grua ka mbetur pa partner edhe rrjedhimisht pa kënaqësi. Këtu prishet ekuilibri. Gruaja duke qenë racionale nuk ka gjasa të pranojë lehtësisht të mbetet pa asgjë. Ajo me shumë mundësi do t’i ofrojë një prej burrave një marrëveshje më të mirë, psh 60% të njësisë së kënaqësisë duke mbetur vetë me 40% të saj .
Burrit padyshim do t’i pëlqente kjo marrëveshje e re, por sërisht një grua do të mbetet e paçiftëzuar e cila mund t’i ofrojë një burri tjetër 70% të kënaqësisë duke mbetur vetë me 30% të saj .
Thënë këtë nëse gratë e pamartuara do të ndiheshin mirë edhe me vetëm 1% kënaqësi , ato do të detyronin edhe gratë e martuara të mbijetonin me 1 % kënaqësisë, duke mundësuar kështu që burrat të shijonin 99% të saj.
Pra shkurt, ekulibri në tregun e martesave edhe ndarja e mirëqenies në këtë treg arrihet në pikën kur gratë e pamartuara do të ndiheshin më mirë të pamartuara , sesa të martuara për pak kënaqësi .
Mësimi për gratë e martuara
– Mos dyshoni aspak në dashurinë “e përjetshme” të burrit tuaj. Ajo është aty solide e palëkundur megjithëse e trasformuar .
-Mos dyshoni as në cilësitë tuaja unikale të pazëvendesueshme dhe të pakonkurueshme, por nëse doni të maksimizoni kënaqësinë në një treg ku ka më shumë gra sesa burra, ekonomiksi i martesës na mëson, ulni armët e luftës, më shumë kompromis, më shumë kujdes për rritjen e mirëqënies së grave te pamartuara .
Post scriptum:Eshtë thjesht një këndvështrim, që jo të gjithë mund ta gjejnë me vend!
