Kjo thënie u formulua për herë të parë nga politikani dhe kryeministri britanik Benjamin Disraeli dhe është përdorur si udhëzues për shumë britanikë të tjerë të fuqishëm, duke filluar nga anëtarët e familjes mbretërore, deri tek admiralët e marinës, apo kryeministra si Stanley Baldwin dhe Winston Churchill .
“Asnjëherë mos shpjego”
Disraeli në fakt e formuloi thënien e tij pasi dëgjoi këshillën e kolegut të tij politikan Lord Lyndhurst, i cili i tha: “Asnjëherë mos e mbroni veten përpara një asambleje popullore, përveçse kur jeni duke iu kundërpërgjigjur një sulmi”.
Një replikë e thjeshtë ndonjëherë të tërheqë në një debat të padëshiruar edhe të pavlefshëm, gjë që e shndërron heshtjen e plotë si përgjigjen më të mirë të mundshme.
Shpjegimi i vetes është në thelb një përpjekje për të kërkuar miratimin e të tjerëve, duke demonstruar humbje të vetëkontrollit.
Fundja , dashamirësit nuk kanë nevojë për shpjegime dhe dashakëqesit nuk do t’i besonin gjithësesi ato.
Asnjeherë mos u anko” është në një lidhje shkak pasojë me pjesën tjetë “kurrë mos u shpjego”. Ndërsa pranojmë se nuk është e nevojshme t’u shpjegojmë veten njerëzve të tjerë, nuk mund të mendojmë se njerëzit e tjerë duhet të na shpjegojnë veten.
E pra, britanikët e mençur e kishin kuptuar se bota për rreth nuk ekzistonte për të përmbushur pritshmëritë tyre, edhe aq më pak të rrotullohej rreth tyre sado të rëndësishëm të ndiheshin ata.
Vetëm politikanët nga Vlora të majtë apo të djathtë akoma mendojnë se bota ka nevojë për shpjegimet e tyre , sikurse në të njejtën kohë bota duhet të përmbushë pritshmëritë e tyre !
