(Sipas stilit të Çajupit)
Në ç’vend kemi lerë
Krenarë dhe të dhjerë!…
Në Shqipëri !…
Ku të hedhin më shumë baltë
Dhe fajdetë të grinë paratë ?
Në Shqipëri !…
Ku ka vlerë më shumë gomari
Se shkenctari apo shkrimtari
Në Shqipëri!…
Ku ka bakër, krom dhe ar’
Po s’ke ujë as për t’u lar’
Në Shqipëri!…
Ku jetojmë aq të gëzuar
Xhepat bosh – derën e blinduar
Në Shqipëri!…
Ku qeveria punon me banda
E na mban gjallë veç kontrabanda?
Në Shqipëri!…
Ku i veshin në kokë çorapet?
Ku kallashi lan hesapet
Në Shqipëri!…
Ku s’punojnë hiç Kombinatet
Ku hajdutë ngremë pallatet!?
Në Shqipëri!…
Ku pa punë fitohet leku?
Ku pëllcet kërrcet dyfeku?
Në Shqipëri!…
Ku hedh valle sërbi e greku
Ku të luan tepeleku!…
Në Shqipëri!
Ku spiuni bën transparentin
Ku vampiri bën Parlamentin
Në Shqipëri!…
Ku t’a vrasin Deputetin?
Ku s’e pjerdhin Presidentin !?
Në Shqipëri !
Ku ka një Komb e nuk gjëndet i dytë
Që ban sherr me vehten, e vehtes i nxjerr sytë
Në Shqipëri !…
Ku vishet populli ma trim i botës
Me plaçka të vdekurish të kurvë Europës!?
Në Shqipëri!…
******
Unë mirë e di çfarë do një grua…
Nëse një grua mrekullohet
Vetëm nga vargu im i thjeshtë
Unë jam Romeo që dashurohem
Sapo të bëhet ajo Xhulietë!….
Sepse e di se çfarë është ëndrra
Dhe dashurinë unë e kuptoj!
sa fantastike që ësht’ femra
E di veç ZOTI që e krijoi!
Unë mirë e di çfarë do një grua!
Një fjalë të ngrohtë dhe çiltërsi.
Brenda në shishe më futi mua!
Se isha Djalli në Dashuri!…
******
“Nënës”
Puthi foshnjën dhe e rriti!
Puthi qiellin dhe e ndriti!
Puthi plagën e shëroi!
Vetëm Nëna!
E puth ballin, çelin lule!
E puth gushën, me pekule!
Puth Ajo – inati ulet
Veç nga Nëna!
Themi Nënë
kur na therr zemra!
Dhe kur s’është buzëqesh ndër ëndrra!
Se është nënë e Dashurive
mal nga dhembja.
Nina nana na përkundi
dorë e saj e bardhë si pëllumbi!
Veç nga Zoti dhe nga Nëna
çelet Jeta!
Hapi i saj i lehtë si një flutur
kur ke dhembje vjen i pari…
Zëri i saj aq shumë i bukur
zgjon të vdekurin nga varri!
******
Kisha shumë vite që kisha vdekur
Erdhën plot njerëz dhe në varrim
Sa fjalë të bukura që kishin gjetur
I kishin shkruar mbi varrin tim…
Sa turp më vinte, sa më peshonte
Rrasa e varrit me ato fjalë.
Ndonëse parajsa nuk më pranonte
Ndoshta dhe shpirti s’më kishte dalë…
Sa isha gjallë më ndenjën ftohtë
Nuk e kuptoja çfarë kisha bërë
Doja nga njerëzit një fjalë të ngrohtë
Vetëm më iku, jeta e tërë…
Tani që s’jam, mos u frikësoni!
Se larg prej jush vendin e gjeta.
Rri kuvendoj me Perëndinë
Ai s’paska frikë nga e vërteta!
******
