Shpetim Zinxhiria–Athinë
24 vite nga vrasja e 18-vjeçarit shqiptar, familja pret ende drejtësi.
E pabesueshme, por një realitet. U vra se kërkonte kushte më të mira jetese, kërkonte ujë të ngrohtë.
Kanë kaluar 24 vjet nga vrasja dhe ende familja pret drejtësi për djalin e saj të vrarë. 24 vite heshtje dhe asnjë përpjekje për të zbardhur vrasjen e 18-vjeçarit shqiptar.
Ai vritet me plumb në qafë nga polici i burgut të fëmijëve në Avlona /Greqi, pasi kërkonte ujë të ngohtë për t’u larë.
5 vite më parë isha në familjen e tij.
Familja e mëson lajmin e vrasjes tek po hanin bukë nga një television në Shqipëri… një fëmijë shqiptarë është vrarë në burgun Avlona.
Janë ngjarrje të verteta por që në fakt të hidhërojnë shumë. Ishte vetëm 18 vjeç, djali më i madh i familjes Gjonaj në fshatin Bubullimë të Lushnjes.
Në bisedë me familjen e tij meson se Edmondi kërkonte të siguronte disa para për të ndërtuar një shtëpi për vetë dhe prindërit. Familja sëbashku jetonte në një dhomë të vetme.
Por ëndrra e tij do të ndërpritej në burgun e fëmijëve.
Qe nga dita kur babai mësoi lajmin u sëmur dhe sot gjendet ne i shtrirë në krevatin e tij, por ndihmën dhe pa interesimin e shtetit shqiptar.
Edhe sot familja në vështirësi maksimale ekonomike pret drejtësi për vrasjen e djalit të tyre. Gjatë këtyre viteve ajo ka ndjerë dorën e munguar të shtetit shqiptar dhe të drejtësisë së vendit fqinjë. Ekonomiksht jaanë të gjunjëzuar pa asnjë ndihmë ekonomike dhe të rënuar shpirtërish.
Familja nga fshati Bubulimë e Lushnjes endet mes dhimbjes së humbjes së djalit. Çdo ditë zgjohen me shpresën se do të mësojë të vërtetën. Një e vertetë e munguar deri më sot pse e vranë djalin e tyre18 vjeçar në një burg.
Ngjarrja ka ndodhur 23 vjet më parë.(29/04/2000)
Edmond Gjonaj emigroi në Greqi në fillim të vitit 2000 pa dokumenta. Ishte në moshën18 vjeç. Emigroi me një grup moshatarësh dhe me të mbritur njoftoi familjen e tij, por disa ditë më pas ai njofton se ndodhet në burg pasi akuzohej për vjedhje, gjë që nuk e kishte kryer.
Atë ditë një grup prej tyre po kërkonin ujë të ngrohtë për tu larë dhe ishin mbledhur ne oborin e burgut. Edmondi dalloj nga të tjerët për ngjyrën e flokëve, ishte bjond, qëllohet për vdekje nga një plumb që përshkoi qafën e tij.
Më 29/04/2000, në dokumentin e vdekjes së tij lëshuar nga mjeku ligjor Emanuil Nonas, konfirmohet se vdekja ka ardhur nga plagë të rënda të marrë me armë zjarri.
Autori si gjithnjë i lirë edhe pse mori jetën e një fëmijë.
Kujtojmë se në vitin 1995 u vr edhe nje tjetër po ne këtë burg, por edhe në këtë rast u la në heshtjje.
Ku është shteti ?
Por edhe sa femijë të tjerë duhet të vriten që shteti shqiptar të bëjë atë që duhet bërë ?
Kjo vrasje është në listën e 99 shqiptarve të vrarë nga policia dhe rojet kufitare greke. Nuk janë numra për statistike por janë jetë fëmijësh që dikush me pa të drejtë ku a merr atë.
Janë fëmijë SHQIPTARË që u VRANË me armë zjarri për një JETË më të mire…
Deri me sot asnje qeveri shqiptare nuk është interesuar…
