Rrënjët e festës janë në antikitetin Grek, në Misteret e Elefsinës, konkretisht në Misteret e vogla të Elefsinës që festoheshin në periudhën pranverore, shkurt-mars. Sipas ritualeve të lashta, prindërit u vendosnin fëmijëve një lidhëse me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë, të quajtur Kroki (κρόκη), në dorën e djathtë dhe në këmbën e majtë, me qëllim t’i mbronte fytyrat e fëmijëve nga rrezet e para të diellit të Pranverës.
Në traditën e sotme të folklorit grek, verorja e quajtur Martis (Μάρτης) përgatitet ditën e fundit të shkurtit dhe vendoset në mëngjesin e datës 1 mars pa dalë nga shtëpia. Ajo hiqet në datën 31 mars dhe lihet në lulet e trëndafilave menjëherë sa shohin dallëndyshe që fluturojnë, të cilat me to do të ndërtojnë foletë e tyre. Në sheshe ndizen zjarre dhe njerëzit kërcejnë tre herë mbi to, me qëllim largimin e së keqes dhe hyrjen e mbarë të marsit.
Në traditën shqiptare verorja lihet në një pemë të lulëzuar me qëllim që të japë më shumë pjellori dhe mbarësi në jetë. Zjarret janë gjithashtu një traditë në qytetet dhe fshatrat shqiptare.
Në traditën bullgare verorja (martenica) mund të lihet edhe poshtë një guri dhe nëse të nesërmen shohin atje një krimb, atëherë viti do të jetë i mbarë. Në disa rajone të Bullgarisë, vendoset te dera e shtëpisë një copë basmë ngjyrë e kuqe, për të mbrojtur njerëzit nga Gjysja Marta, e shoqja e Marsit, duke simbolizuar kështu një lloj hajmalie për shëndetin dhe mbarësinë e familjeve.
Në Rumani verorja (martisor) simbolizon të kuqen e dashurisë për të bukurën dhe sakrificën, si dhe pastërtinë e ngjyrës së bardhë.
Gëzuar pra ditën e verës dhe një muaj të mbarë dhe të bukur!
Përgatiti Matilda Ruci
