Spiro Cura/ Kombet janë shprehje e zhvillimit të një Kulture.

Kombet janë shprehje e zhvillimit të një Kulture.
Ata janë nën kujdesin e një grupi të vogël. Kultura nga vetë natyra e saj është selektive, eskluzive.
I kulturuar në kuptimin personal do të thotë: i përkushtuar në diçka përtej vetvetes dhe rrethit të ngushtë familjar.
Përtej artit, letërsisë edhe patriotizmi, përkushtimi ndaj detyrës, urdhëresat etike, heroizmi, vetëflijimi janë gjithashtu një shprehje e Kulturës.
Njeriu i rëndomtë nuk i shfaq këto. Një luftë është po aq shprehje e Kulturës, siç është edhe një poemë, një fabrikë siç eshtë një katedrale, një pushkë, siç është një statujë. Intensiteti i ngulitjes së Kulturës tek individët, është në përpjesëtim me aftësinë e tyre për të marre mbresa shpirtërore.
Nje individ shpirtngushtë jeton vetëm për veten e tij. Njeri i Kulturës është ai që vë diçka tjetër para jetës dhe sigurisë së vetes.
Njeriu i rëndomtë është materiali me të cilin punojnë udhëheqësit në kushtet demokratike.
Kur kushtet demokratike arrijnë caqet, rezultati është se dhe udhëheqësit kthehen në njerëz të rëndomtë.
Prishja e cilësisë e mbyt njeriun e pazakontë në rininë e vet dhe e kthen atë në një cinik.
Në çdo Kulturë ka një nivel shpirtëror të të gjithë popullsisë që quhet shtresë Kulturmbajtëse.
Kjo shtresë është kujdestare e pasurisë së formave të shprehjes së Kulturës.
Asaj i përkasin të gjithë krijuesit në fushat e fesë, filozofisë shkencës, muzikës, letërsisë, arteve, matematikës, politikës, teknikës dhe luftës.
Pas tyre vijnë Vlerësuesit, të cilët marrin ndjesitë e zhvillimeve të kësaj bote të lartë.
Pra në vetvete shtresa Kulturmbajtëse artikulohet në Krijues dhe Vlerësues.