Siç po e shohin të gjithë shqiptarët, po e raporton faktori zyrtar nderkombtar dhe po e deshmojnë aksionet anemike të Drejtësisë, instalimi i “rilindjes” në Partinë Socialiste ka qënë një deshtim i madh politik, për PS vetë, Shqiptarët, po dhe faktorin nderkombtar që e ka mbeshtetur.
Edhe pse kufijtë bolshevik të PS, kanë qënë historikisht osmozikë në raport me krimin dhe mafian, janë shumë 11 apo 18 vjet për socialistët institucionalistë, konstitucionalistë dhe aspirantët e shtetit social, me kuptu politikisht se organizata e rilindjes e induktuar brenda tyre, s’është tjetër vetëm një organizatë kriminale.
Prej 2015, me “Ligji për dekriminalizimin” deri tek akuzat e drejtpërdrejta të organeve të drejtësisë sot e përditë, nga ky difusion politik, kanë dalë me deshmi gjyqësore dhe akuza nominale të prezumuara po nga Drejtësia, mbi 37 kriminelë potencial me poste institucionale, publike e politike.
Shumë opinione qofshin keta dhe vullnetmirë mundohen ta relativizojnë korrupsionin aktual moral e politik, krimin kapilar dhe degradimin e shoqërisë shqiptare si një dukuri endemike dhe jo si një skenar të imponuar nga politika qeverisëse të kësaj organizate kriminale.
Sa punë do të ketë P. Socialiste nëse i ka mbetur ndonjë neuron i vetëdijes kombtare e politike për tu pastruar nga kjo qelbësirë, politikisht është punë për të, qytetarisht është punë shqiptarësh për ta refuzuar krimin me apo etiketë politike.
2 Depertimi i “qelbesirave” në PD
Partia Demokratike e Shqiperisë me vetëm dhjetë vite qeverisje dhe jo pak problematikë me koherencen e saj vokacionale, megjithatë ka rezistuar të jetë një parti kontenitor i sensibiliteteve, interesave dhe vullnetit të djathtë të qytetarve shqiptar, aq i domosdoshëm dhe i vlertë për pluralitetin, kombin dhe orjentimin euroatlantik të shqiptarve.
Në 32 vitet e saj politike tranzicionale me apo pa votë sic rezulton, shqiptarët e kanë lënë në opozitë PD, përballë një partie 82 vjeçare e cila siç e thamë prej me shumë se një dekade ka instaluar brenda organizmit të saj politik në emër të “ultraliberizmit,” këtë organizatë kriminale që po i dorëzon drejtësisë me pahir eksponentë të rrëzikshëm të krimit e mafias nderkombtare.
Asnjë demokrat nuk ka nevojë t’i radhiten fakte krahasuese me statistikat e “plakes bolshevike” 82 vjeçare, se Partia Demokratike qëndron në kreshten e euroatlantizmit, në krye të reformave më të mëdha e të renda politiko-sociale për ndryshimin e sistemit, qendron në krye të historisë së ndryshimeve të mëdha infrastrukturore dhe faktorizimit të shqiptarve në rajon e Europë.
Por në kushtet e kriminalitetit politik dhe politikes kriminale, opozita mbetej bastioni i fundit për tu thyer.
Një specie pseudo të djathtësh në të vertetë ultraliberistesh, qe mbajnë në sfond edhe liberalin Pashko (nënvizoj se neoliberalët me liberalizmin klasik Lock-jan e thënë me logjiken e kryeliberalit te botes Liberale Lipman, ne raport me ultraliberalet, qendrojnë si konservatoret me liberalet.)
Kjo specie libertinësh ka kohë që me në krye Bashen kerkon të instalohet në PD me arrogancë e xhoglerizma, siç u instaluan “mjafti, 99-shat në organizaten e P.Socialiste. Në shkembim favorit për të forcuar pozitat e krye-99-shit në qeveri, “qelbësira” në Pd ka marrë favorin e mundësisë “ligjore” në mos për ta kontrolluar, për ta coptuar e fragmentuar, apo lënë në agoni, organizmin politik të Partisë Demokratike.
Ata që kerkojnë sot të çojnë demokratet në votime për të bërë kryetar të PD Lulëzim Bashen e diskredituar si manekin i rilindjes socialiste, s’janë asgjë tjeter veçse zgjatimi i duarve të “qelbësirave” në PD.
Teologët mbrojtjes së euro-atlantizmit në Partinë Demokratike sa ç’janë qesharakë, të pacipë e të pamoralshëm, janë po aq të vetëdijshëm per skenarët monstruoz kunder ekzistences së Partisë Demokratike.
