Shpjegon Besnik Ismailati
Imam bajalldia ose e përkthyer fjalë për fjalë
” Imamit i ka rënë të fikët” është një nga recetat më të njohura të kuzhinës turke.
Në thelb të kësaj pjate janë patëllxhanët e plotë të zier dhe të mbushur me hudhër, qepë dhe domate.
Sipas kulturës gastronomike turke ato duhet të gatuhen me zeytinyağlı (fjalë për fjalë “me vaj ulliri”), që është një kategori e pjatave, për të cilat parashikohet përdorimi i vajit të ullirit dhe që zakonisht shërbehen të ngrohta ose të ftohta.
Origjina e emrit “Imam bajalldi”
Ka disa legjenda dhe versione për origjinën e tij, ku më e përhapura tregon se një ditë gruaja e një imami , duke dashur ta befasojë burrin e saj me një pjatë të shijshme, shpiku pikërisht këtë delikatesë. Imamit e pëlqeu aq shumë gjellën, saqë i ra të fikët nga mirësia e saj.
Një version tjetër tregon për historinë e një imami, i cili u martua me vajzën e një tregtari të pasur të vajit të ullirit, ku paja e nuses përbëhej nga jo më pak se dymbëdhjetë kavanoza me vaj, me të cilët ajo gatuante çdo mbrëmje një patëllxhan, të pasuruar me domate dhe qepë. Kur në ditën e trembëdhjetë pas dasmës, hoxha i hutuar nuk e pa pjatën e zakonshme me patëllxhanë të mbërrinte në tavolinë dhe zbuloi se prika e çmuar e gruas së tij kishte mbaruar, i ra të fikët nga pakënaqësia.
Imam bajalldia është një pjatë e njohur dhe e preferuar në të gjithë Lindjen e Mesme dhe veçanërisht në Turqi dhe Iran. Ajo është një pjatë tipike, e cila konsumohet e ngrohtë ose e ftohtë edhe në kuzhinën ballkanike të Bullgarisë , Greqisë , Armenisë dhe Shqipërisë .
