(Rrëfenjë lagje me të rinj)
Kafja, ku mbrëmjeve ulem dhe rri afro një orë, ka dy tavolina me të njëjtët klientë.
Tek njëra ulem unë dhe tjetra, ngjitur me mua, ulen 4 të rinj, dy djem e dy vajza.
Tavolinat e tjera rrallë kanë të njëjtët persona.
Me grupin e të rinjve jemi parë aq shpesh sa ndihemi miq.
Miqësi empatike kjo, pa u shprehur kurrë, pa u vënë në dyshim asnjëherë.
Janë aq të paqtë në bisedat e tyre, sa nuk ju dëgjohet biseda që bëjnë në tavolinë.
Të bukur ? Mosha e tyre e ka aurorën vezëllitëse në shpirt e fytyrë.
Një ditë, teksa pagova kafen time, i them djalit të shërbimit të mbante lekët edhe për porosinë e tyre.
Kafe porosit unë, kafe rrufitin edhe ata.
Mbrëmë më ndodhi e ashtuquajtura “rrëfenjë”, që po e rrëfejë…
Shkova në lokal, por si rrallë herë, tavolinat ishin zënë të gjitha.
Kamerieri ngriti supet, si për të thënë që s’kisha ç’bëja. Buzëqesha dhe ktheva shpinën për t’u larguar, kur në sup ndjeva një dorë.
Xhaxh, eja pije kafen me ne !
Për herë të parë ndjeva, se kjo mosha e mesme paska nevojë për vëmendje.
U ula me ndroje mes tyre, ndroje jo për bisedën që mund të bëhej, por po dukesha si cjapi plak mes kecave të njomë.
Nga mosrehatia më nxori njëra nga vajzat, xhaxhi, unë ju njoh, jeni babi i A, deri në nëntëvjeçare kemi qenë shokë klase.
Kafja erdhi dhe ndërsa e pija me gllënjka të vogla, dëgjoja edhe heshtjen e tyre.
Për të bërë filozofin dhe prindin arkaik, guxova t’i pyes: Cilat janë fjalët më të shqiptuara në ditë nga brezi juaj ? Pyes juve, sepse fëmijët e mij, mbase nuk do t’i përgjigjeshin kësaj pyetje- ju drejtova të katërve.
Njëri nga djemtë, pastroi zërin dhe, kur prisja përgjigjen, më lëshoi pyetjen e tij: E si mendoni ju, për çfarë mund të flas rinia ?
Serbes dhe “modern” unë – poo, jaa, provime, Google, seks, dashuri, calvin klein, range rover, porche, mercedes, kafet e bllokut, Mykonos, Dhërmi, Thethi, Voskopojë, etj.
Ata të gjithë në të njëjtën kohë: Joo, je larg realitetit, fjalët më të përdorura nga rinia sot janë, aeroport, Gjermani, Amerikë, kriza ekonomike dhe kel, kel. Duam të ikim nga vendi juaj !
Vendi jonë dhe juaj-reagova unë.
Juaj, folën përsëri në kor.
U çova…
Fjalën e fundit (kel, kel) s’e kuptova për çastin, por ma shpjegoi vajza në shtëpi, lek or babi, lek..
Unë dola sonte, ata nuk paskan ardhur
Nga A.A
