Sot ekonomikisht nuk i ofrojmë dot një të ardhme fëmijëve.
Prindër që nuk përmbushin dot nevojat bazike të fëmijëve të tyre.
Prindër që nuk paguajnë dot faturat e shkollimit, e ngrohjes…….
Megjithatë kjo mbetet një pjesë e akullt e asaj që po i lëmë fëmijëve. Ka një faqe tjetër monedha e asaj që po i trashëgojmë fëmijëve që është shumë më emocionale, më thelbësore sesa gjendja ekonomike.
Po i lëmë një sistem pa asnjë pikë referimi.
Meritokracia inekzistente. Mungesa e meritokracisë në shkolla, në rezultate, në arritje.
Si mund të kenë ëndrra këta fëmijë, kur nuk kanë një sistem sesi t’i arrijnë qëllimet?!
Çfarë definojmë familje?
Çfarë definojmë tolerancë?
Çfarë definojmë shkencë?
Çfarë definojmë sukses?
Çfarë definojmë të bardhë e të zezë?
Çfarë definojmë privatësi?
A është Makiavelizmi një metodë që duhet ndjekur apo duhet përbuzur?
Etj Etj etj
Të referuarit një sistem pa referenca është dhimbja që duhet të ndjej çdo prind apo i rritur sot për të gjithë fëmijët.
