Jemi në vigjilje të një date të madhe shoku popull.
Para gati 81 vjetësh petritat e Beogradit ndreqën partinë këtu n’Tiranë.
Petritit të mulla Halilit iu dha vendi i parë në parti( sipas historisë që bëri vetë petriti)
Po e tundi ki partinë e bëri çelik partie.
Erdhi Ramizi edhe ky e luhati pak.
Nanua e nduku.
Kurse ki mo Ramua…, ki e ka thith fare.
Tani ti shoku popull çuditu sa t’duash, sytë të dalshin. Do edhe me u prish harenë e festes pas kater ditësh… nuk është punë e paçme.
Janë lexu edhe kerkesat tuaja të fisme: Punë pluralizmi, punë drejtësie-shteti ligjor, varferi, krimi, demografi etj.
Nuk u kërkohet bolshevikëve rriskë nga torta e pushtetit, aq më pak pavarësia.
Bolsheviket e Shqipërisë njohin një pushtet, atë të sundimtarit.
Republika e tyre nuk është republikë parlamentare, por republika e partisë.
Parlamentarët janë “violinat” e partisë, sepse votuesit votojnë si duan, partia numëron si do ajo.
Çekiçi në duart e gjykatësit për bolshevikun është një send i tyre marrë nga stema e draperit; “…korrni e shtypni…të internacionales të Eugène Pottier.
Ekzekutivi i bolshevikëve nuk është shpërndarës produkti, kujdes e sherbim e përgjegjësi për çdo e para çdo nështetasi të Republikes, Ekzekutivi i tyre është arkëtar taksash që shperndan produktin me lista të perpiluara nga patronazhistët, nënkupto agjentë, bp. informatorë, rezidentë, vetëm për anëtarët e republikes së partisë me triskë, tollon e teser.
Për bolshevikun shqiptar mediet, tv, gazetat, stonojnë, po nuk rezonuan me orkestren e sundimtarit.
Por janë dy “institucione” që bolshevikët tanë janë të vetmit, krenarë e kryelartë, pertej dhe “…bolshevikëve të të gjitha vendeve bashkohuni…:” që në 70 vjet “non stop” kanë ditur t’i ndertojnë më mirë.
I -Institucioni i Varfërisë.
II-Institucioni i Fatkeqësisë Kombtare.
Ndjesë bolshevikëve në festë, po nëse ekziston ndonjë doktrinë në gjithë historinë e njerëzimit që bëhet shtet me këto dy “institucione” ju kërkoj falje një për një; titistëve, stalinistëve, maoistëve dhe rilindasve të sprucuar me ylber…
Po Çezarit hakun, shoku popull.
Ndersa urimet partisë që ja rruaçim.
Që nga 24 maj 1944, komunisto-punisto-socialistët tanë, bashkë rilindasit e tashëm të sprucuar me “ylber”, qeverisin Shqipërnë.
Partia e vigjiljes së sotme ka hyrë në vitin e 70-të të qeverisjes.
Nje 11 vjetesh aksidentalisht pushoi, ndryshe do te festonim me dy 81-sha.
Tani,
Pa më thuaj si je në kët vigjilje, moj nanë-Shqipni?
Siç m’ka dasht nana Parti.
Kemi partinë që duam, kr/M… që duam e të gjitha të tjerat vijnë vazhdë si i do kr/M
Ndaj dhe unë s’mund t’i bëj bisht, po bashkë me shokun popull ju uroj: Ma gezofshi ditën e emrit, shokë titistë, stalinistë, maoistë e libertinistë…! Dhe festoni hapur. Armikun e keni shtypur.
Janë shumë nga ata që nuk e kanë tesëren e “petritit” të cilët e dinë se neojugosllaviku si tinezar që është, do vijë natën në majë të atleteve për të fikur “yllin” e tortes.
Po mbahuni me entuziasmin.
Infarkti është send i keq në 81 vjeç.
