E djathta (konservatorizmi) nuk mund të jenë peng i vulës dhe logos me të cilën na mban peng prej 17 majit 2017 Lulzim Basha dhe Edi Rama.
Marrëveshja e 17 majit 2017 dhe gjithë anekset e saj, duke përfshirë edhe atë të 9 shtatorit të vitit të kaluar dhe 8 janarit të këtij viti, vazhdojnë edhe sot. Rama e Basha tentojnë ta rinegociojnë në mënyrë e tyre, tashmë me PD e vërtetë por nuk po munden të cajnë murin e fortë. Dështimi i negociatave të rradhës PD – PD ishte pikërisht vazhdim i asaj marrëveshje por tashmë me lojtarë të tjerë, sepse Rama dhe Luli nuk ka nevojë të jenë vetë. Tani me zë dhe figurë janë Enkelejdi e disa të tjerë. Ata janë në rreshtin e Ramës prej shumë kohësh dhe joshen nga ndejet e ambasadave, duke mos ditur se strategjitë ndërrojnë ashtu si edhe njerëzit, madje edhe interesat ndërrojnë. E natyrisht Ramës tashmë i ka ngecur sharra në gozhdë dhe nuk mundet të negociojë më si më parë, e për këtë përdor tashmë gjithë arsenalin e tij të gjithëpushtetshëm duke përfshirë edhe drejtësinë, për të dëmtuar opozitën dhe për të ulur zemëratën popullore që ka arritur majat në këtë mandat të tretë të telendisjes së shqiptarëve.
Lëvizja e pas 9 shtatorit 2021, në Partinë Demokratike, fatmirësisht ka prodhuar një narrativë të re. Me zë dhe figurë, në formë të përsëritur megjithëse shpeshherë e sabotuar nga brenda, kjo narrativë quhet debati mbi të djathtën e vërtetë që duhet të jetë PD-ja, ose ashtu si disa nga ne e quajnë “konservatorizmin”. Unë vazhdoj të besoj se Partia Demokratike mund të fitojë dhe të dërrmojë sistemin aktual mafioz që e mban në këmbë një sekt i degraduar, vetëm nëse bëhet parti e vërtetë konservatore, ku parimet e saj si vota e pacënuar dhe e pandikuar, transparenca dhe meritokracia të jenë në themelet e saj. A kemi arritur dicka deri tani? Jo ende, sepse ne nuk drejtohemi nga doktrina (Reganiste- e djathtë) ende. Për të arritur këtë nuk mjaftojnë vetëm premtimet dhe bindja e Kryetarit të Partisë, por duhet të krijohet fryma dhe kjo kërkon hapje dhe jo thjeshtë një bashkim të sforcuar njerëzish. Kjo kërkon afrimin e profesionistëve të rinj, të djathtë, të pakorruptuar dhe të ndershëm, jashtë politikës së mbrapsht të këtyre viteve por që kanë vullnetin dhe dëshirën për të bërë dicka për të shpëtuar vendin dhe veten e tyre nga ku po rrokullisemi të gjithë.
Ne duhet të rreshtim së renduri pas vulës dhe logos dhe sa më parë të shpallim platformën tonë konservatore me mendësi të reja dhe frymë të re. Primaret janë hapi i parë i saj, dhe standarti i tyre do të jetë më i rëndësishëm se rezultati ose më mire, do të përcaktojnë fitoren elektorale të shumëpritur. Por kjo nuk mjafton!
Shtrirja lineare e doktrinës së të djathtës së vërtetë me një platformë politike të djathtë/konservatore që përhapet tek anëtarësia si mendësi dhe frymë, e jo thjeshtë detyrim partiak, është ajo cfar do të na bëjë ne të jemi fitues edhe më tej. Vula jonë është e djathta e vërtetë!
Përvec debatit politik të partisë sonë, qytetari i thjeshtë që ka humbur shpresën, na thërret ne të mbajmë premtimet, për të ngritur popullin në protesta dhe për të rrëzuar këtë rregjim një orë e më parë.
Një diktaturë rrëzohet me revoltë. Pushteti merret me votë.
