Mjafton vetëm me pa se si Erion Veliaj ka kap mediat në këtë vend, për me kuptue lehtësisht se si janë të kapuna prej tij institucionet që vegjetojnë në Tiranë: që nga ambasadat e deri te SPAK! Unë s’di të ketë një kioskë në Tiranën tonë që nuk asht në dorën e tij, e çfarëdolloj misioni të jetë ajo!
Tentakulat kriminale të uzurpimit të krejt frymës së Tiranës tregojnë se kena të bajmë me një kapës të çdo personi që shërben në këto kioska, diku si mundësi me frymue vetë e diku si zgjatim i kapjes së palëshueshme nga Veliaj dhe makineria e tij prej ushtarësh të betuem…
Tirana asht vendi ku ndërthuren krejt fatet e njerzve të këtij vendi!
Kaq sa kena mbet!
Ktu derigjohen probleme, mendësi, nevoja dhe profile gjithfarësh! Flas për njerëzit normal që mund të kthehen nji herë të vetme tek vetja e të thonë: sod do mendoj me mendjen teme për vedi!
Nuk po i përfshi në ktë grupim kriminelët me mburojë shtetnore, vrasësit me pagesë me pajime pushtetore dhe kapot e organizatave gjaksore kriminale që gjenden nëpër vila miliona euroshe si ortakë e sundues të qeverisë se Edi Ramës!
Për Tiranen lypset një njeri sa Tirana, sa Tirana e ktyne po edhe sa Tirana jonë!
A gjendet?
Sigurisht që po!
Sigurisht që ka!
Askush s’mundet me e shkatërrue qenien nëse nuk do vetë!
E nëse na përballena me qenie gjysmake që asht farkëtue bodrumeve të bashkisë e kryeministrisë, ata janë ashtu me dashjen e tyne!
Tirana ka nevojë për shpirt për të mund djallin, ka nevojë për zemër me mund stomakun, ka nevojë për vizion me mund harbutërinë e rrënimin, po ka nevojë edhe për Fjalën, atë ta pathanmen…
Unë s’votoj në Tiranë po e dua Tiranën!
Të lirë, të qetë, të pavjedhun e të parrënueme!
Asht vendi ku gjysma e shqiptarëve jetojnë bashkë, me dashje, padashje, me hatërmbetje, gjykime, paragjykime, brryla, stërkamsha, tue u dashtë në sy e përshty mas sysh; ama në një moment, kryesisht frike, ia hapim dyert shoshojtë, ia ngjesim dorën fqinjit, që s’i kena fol kurrë, e madje i biem derës së një të vetmuemi me e ditë a asht ende gjallë …
Tirana nuk asht mundësia me jetue, siç janë rrejt njerzit, por asht mundësia me bashkejetue nëpërmjet saj si kërkund tjetër në Shqipninë e rrënueme nga hajna të mrendshëm e dashakqinj të jashtëm!
Ndaj për Tiranën dhe me Tiranën duhet ba kujdes! Tirana asht e sëmurë, e napërkamun, e shtypun, e dhunueme, e copëtueme e me kufij të përcaktuem nga nevoja droge e trojesh!
Tirana do ç’ka asht e saja; do dritë, qiell e liri!
Kushdo që e do Tiranën ma së paku duhet me e dashtë poltikisht! Ndryshe oktapodi i bashkisë, i drejtuem nga kapobanda e qeverisë do jenë ktu e kamkryq!
