(Nga një fokus shumë personal)
Para pak vitesh, kur filloi ai sulmi i përgjithshëm kundër deputetëve, të cilët nuk lëshuan ose morën mandate, unë kurrë nuk lëshova ndonjë epitet fyes ndaj tyre edhe pse e gjykoja faktin si shumica e demokratëve.
Mandati i deputetit dhemb shumë sepse tjetër kush e gëzon, ti/unë+mijëra të tjerë idealistë e krijojmë, por mbetemi veç bashkëkrijues anonim.
Heshta jo si komformist, por s’kisha tagër vlerësues dhe gjithmonë mendoj se përtej asaj që duket, mund të ketë një tjetër argument në gjendjen e secilit, një tjetër dijeni apo këndvështrim të caktuar.
Për Myslym Murrizin nuk fola sigurisht…
E para sepse nuk vija në dyshim bindjet e tij, e dyta sepse kishim qënë bashkë, pa asnjë lëkundje, në lëvizjen studentore, e treta, jemi shok prej tre dekadash, e katërta sepse nuk anatemoj kënd për qëndrimet politike që mban.
Rudina Hajdarin nuk e lakova kurrë në “opinionet” që herë mbas here postoja.
E para sepse ishte bija e Azem Hajdarit, e dyta sepse gjithë rrethin familjar e kishte te PD, e treta sepse nuk e njihja.
Korab Lita gjithashtu mori vendimin që na befasoi, por asnjëherë nuk e lakova as e quajta të shitur.
Më së pari sepse me Korabin kishim dhjetra vite që bënim beteja të përbashkëta, e dyta sepse vinte nga një familje e dërrmuar nga komunizmi, e treta sepse mendoja që një ditë do të ishim përsëri në krah të njëri -tjetrit.
Kjo listë dhe ky qëndrim mund të vazhdojë me dhe për qindra pararendës, të cilët u shkëputën dhe u rikthyen në PD që nga viti 1992, ’94, ’99, 2006, 2014, 2020, 2021…
E përmbaja veten dhe fjalën, më 1992, kur ishim krejt të rinj dhe mosha të rrëmbente, jo më tani që kemi maturinë dhe përvojën si këshillues të mirë.
(Nëse ka ndonjë prononcim për dikë, ato janë qëndrime të institucionit dhe kapërcejnë individin.
Institucioni s’ka emocione, individi po)
As i kam lëvduar, as cënuar e si rrjedhim asnjë sugjestion apo përplasje duarsh kur na udhëheqin drejt objektivave.
Ama kur shihemi nuk i ul sytë.
Epilog folklorik: nuk çahet shkëmbi me mallkime, nuk rrëzohet pushteti pa qënë bashkë
Zakonisht, ndodhin pa tregohen.
E kundërta është profeci
