Të dielat janë njësoj,
Ditë boshe
Mbushur me trishtim,
Ditë monotone
Pa asnjë gëzim,
Në vendin tënd
Dhe në vendin tim…
Shoh fytyra të qeshura
Në Parkun e fëmijëve
Që lozin të harbuar
Dhe sjellin freski
Në shpirtin tim,
Ndërsa në fytyrat e nënave
Shoh trishtim…
Pse kaq zhgënjim?
Pse kaq zhgënjim
Në vendin tënd
Dhe vendin tim?
Kafeja më është e hidhur,
Më hidhur se fjalët
Që gëlltit me lëngun e zi,
Si kjo ditë plot plogështi,
Vetëm kur të mendoj ty
Shpirti si rreze drite
Më ndrin
Dhe përhumbem
Në ëndërrim…
Rexhep Polisi/ E DIEL…

Leave a comment Leave a comment


