➖Ky debat u rihap nga Ori Nebiaj, një personazh publik dhe mediatik, ish-deputete, e cila me një qëndrim të drejtpërdrejtë propozoi ligjërimin e prostitucionit si një realitet që duhet trajtuar, jo fshehur.
Ajo solli në vëmendje jo vetëm ekzistencën e fenomenit, por edhe nevojën për ta parë pa stigma, me standarde dhe kontroll, duke përfshirë edhe dimensionin e grave në këtë debat, që shpesh lihet në hije.
Është një qasje që mund të mos pëlqehet nga të gjithë, por meriton të dëgjohet dhe të trajtohet me seriozitet, jo me paragjykim.
Ka tema që politika i shmang jo sepse nuk ekzistojnë, por sepse kërkojnë kurajë.
Kjo është një prej tyre.
🟪 Një realitet që nuk fillon sot
Prostitucioni quhet profesioni më i vjetër në botë.
Nuk është shpikje moderne, as devijim i një shoqërie të caktuar.
Ka ekzistuar në çdo epokë, në çdo sistem, në çdo kulturë.
➖ Pra pyetja nuk është: a ekziston?
➖ Pyetja është: si e trajton shteti?
🟨 Realiteti dhe logjika e ftohtë
Prostitucioni ekziston sot në Shqipëri.
Jo në ligj, por në praktikë, në realitet.
Në mënyrë të pakontrolluar, në të zezë, pa standard, pa siguri.
Dhe këtu fillon problemi.
Ligjërimi nuk e krijon fenomenin, por e kontrollon atë.
🔹 Një sistem i rregulluar:
– ul rrezikun e sëmundjeve,
– redukton abuzimin dhe trafikimin,
– sjell të ardhura në buxhet,
– ul kriminalitetin e lidhur me këtë aktivitet,
– vendos standarde sigurie për njerëzit e përfshirë.
Pra, nga kaos kalon në kontroll.
🟪 Hipokrizia morale dhe realiteti europian
Kundërshtimi moral ekziston.
Dhe është legjitim për një vend konservator.
♦️ Por le të shohim realitetin:
🔻 Italia nuk e ka legalizuar plotësisht, rrugët janë plot me prostitucion informal.
➖ Gjermania e ka legalizuar, kontroll, taksa, standard.
➖ Hollanda, model i hapur dhe i rregulluar.
➖ Turqia, edhe me ndikim fetar, e ka të ligjshëm dhe të kontrolluar.
✅ Pra zgjedhja është e thjeshtë:
♦️ Ta lësh në errësirë
🔹 Apo ta nxjerrësh në dritë dhe ta kontrollosh
🟫 Shqipëria: mes realitetit dhe hipokrizisë
Sot kemi një fenomen që:
– ekziston
– qarkullon para
– tërheq edhe të huaj
– por është jashtë sistemit
➖ Dhe çfarë ndodh?
Fiton individi.
Humb shteti.
Abuzohet me njerëzit.
Madje, në shumë raste, fenomeni kthehet në burim korrupsioni për vetë strukturat që duhet ta luftojnë.
Kjo është ironia më e madhe.
🔰 Dimensioni moral
Po, ka problem moral.
Askush serioz nuk e mohon.
Por morali nuk ndërtohet me ndalim të verbër.
Por kufizohet dhe ndalohet me:
– edukim
– ekonomi
– mirëqenie
– politika sociale
Dhe derisa fenomeni ekziston, moskontrolli nuk është moral, është papërgjegjshmëri.
➤ Ajo që fshihet nuk zhduket, vetëm korruptohet.
➤ Shteti që mbyll sytë, hap rrugë për abuzim.
➤ Morali pa realitet është hipokrizi.
🟩 Morali
Nuk është çështje pëlqimi.
Është çështje menaxhimi.
Shoqëritë serioze nuk mohojnë realitetin.
E rregullojnë atë.
Ky nuk është debat për të qenë “pro” apo “kundër”.
Ky është debat për të qenë serioz.
Sepse në fund, pyetja është e thjeshtë:
➖ Do ta lëmë këtë fenomen në dorë të rrugës, apo do ta marrim nën kontrollin e shtetit?
Nga Albert Zadrima
