Zanafilla e jetës mbi tokë është e qartë: Zoti krijoi burrin të parin dhe prej brinjes së tij gruan. Ne jemi rritur me dy gjini, me babën dhe nënën, me gjyshin dhe gjyshen, me vëllanë dhe motrën, me shokun dhe shoqen.
Prandaj, tendenca për të keqpërdorur fjalën “burrneshe” më duket jo vetëm e patetike, por e pavend.
Nga gjyshrit, por dhe leximi i librave më ka mësuar se:”Virgjëreshat e betuara” , ose burrneshat, nuk janë një anomali historike, ato janë një dëshmi e qëndresës dhe zgjedhjes së vetvetes brenda kufijve të një shoqërie patriarkale.
Një grua bëhet burrneshë duke u betuar me një betim të parevokueshëm, para dymbëdhjetë fshatrave ose pleqve fisnorë, për të jetuar beqari dhe për të përvetësuar një jetë që shkon përtej pritshmërive të saj gjinore.
Pas betimit, burrnesha lejohet të jetojë si një burrë. Ajo mund të vishet me rroba mashkullore, të përdorë emrin mashkullor, të mbajë armë, të pijë alkool, të marrë punët e meshkujve dhe të luajë rolin e kreut të familjes.
Në këtë mënyrë, burrnesha nuk kërkon vetëm lirinë e vet, ajo kërkon të kuptohet dhe të respektohet sipas parimeve që vetë ka zgjedhur, ndaj ajo sfidon pritshmëritë, por gjithmonë me një seriozitet të rrënjosur në betimin e saj.
Një grua mund të bëhet burrneshë në çdo moshë, shpesh për të kënaqur prindërit ose për të ruajtur dinjitetin e familjes kur një djalë nuk ishte dhënë nga zoti. Ky akt nuk është thjesht një kompromis, është një sakrificë e vetëdijshme, një mënyrë për të marrë kontrollin mbi jetën dhe fatin e saj në një botë që nuk i jep hapësirë gruas.
Thyerja e premtimit dikur dënohej me vdekje. Nuk është thjesht një rregull i rreptë, por është një tregues i seriozitetit dhe fisnikërisë së betimit. Ai simbolizon fuqinë e vendimit të burrneshës, integritetin e saj dhe përgjegjësinë që merr për zgjedhjet e veta.
Sot, fjala burrneshë përdoret shpesh për të lavdëruar karakterin e fortë të një gruaje, për të glorifikuar qëndrueshmërinë ose pavarësinë e saj.
Të të thonë vërtetë burrnesha nuk është një metaforë e lehtë e fortësisë, por një rrëfim i sakrificës, guximit dhe fisnikërisë, që shprehet në një betim të parevokueshëm dhe në jetën e përditshme të gruas që e mban atë.
Burrnesha është më shumë se një emër në formën e një titull ose një veprim dhe kurrësesi nuk lënë vend për keqinterpretime gjinore…
Të bëhesh burrneshë është një mënyrë jetese, një përfaqësim i fuqisë së integritetit dhe një kujtesë se dinjiteti mund të kërkohet, ruhet dhe jetojë edhe në kushtet më të rrepta të shoqërisë.
Keqpërdorimi i figurës së saj sot është më shumë se një pavëmendje, është një harrim i sakrificës së grave, që e bëjnë këtë zgjedhje të palëkundshme dhe fisnike.
( pres vrejtje, por nuk besoj se ma kanë mësuar keq fjalën burrneshë)
