Aktori Mehdi Malkaj ka qënë në krye të protestës për Teatrin Kombëtar, që po zhvillohet përpara godinës së SPAK-ut, ku aktivistët ende nuk kanë parë drejtësi për shembjen që iu bë godinës dhe rindërtimin e Teatrit.
Malkaj, e nisi fjalën e tij me një kritikë të fortë për indiferentët ndaj çështjes, përfshirë shoqërinë civile:
“Përshëndes shumë ata që na shikojnë nga lokalet dhe nuk begenisin të vijnë këtu. Përshëndes shumë edhe këta që na shikojnë nga xhamet, por në veçanti e kam për atë që quhet shoqëri civile dhe gjendet gjithmonë aty ku janë paratë. Ka ndonjë të shoqërisë civile këtu? – Nuk ka, se ashtu e kanë hallin ata megjithatë, e them prapë që të kuptojmë se ç’është drejtësia dhe ç’janë ata që drejtojnë drejtësinë.
Në periudhën e Henrit VIII të Anglisë, një nga mbretërit e Anglisë, goxha i egër, një kryegjyqtar i tij i dha të drejtë parlamentit dhe jo mbretit dhe ai e thirri menjëherë në audiencë dhe i tha: Më thuaj se cili është parametri yt për drejtësinë.
Dhe Tomas Mur tha: “Shkëlqesi, unë kam një baba që e dua shumë se babai im më ka rritur, më ka edukuar, më ka shkolluar. Babai im që ka rritur, më ka edukuar dhe më ka shkolluar është një burrë shumë i mirë se babai im….”
“Hë,- i tha ai, – të kam thirrur këtu për drejtësinë, jo për babanë.”
“Atë po bëj Shkëlqesi, unë kam një baba që e dua shumë. Po sikur ky babai që unë e dua shumë, të jetë në gjyq me djallin dhe djallin të ketë drejtë, unë i jap të drejtë djallit!”
“Ik”, i tha ai.
Mendoni tani që ne kemi të drejtën tonë mbi pesë vjet që rropatemi, mbi pesë vjet që po braktisin dhe familjet tona, nuk marrin shumë pjesë në halle dhe problemet, për Teatrin, sepse e kam thënë: ra Teatri, ta “gëzoni” demokracinë! Ta gëzoni diktaturën, jo demokracinë!
Ra Teatri, ra Butrinti, ra Durrësi, do të bjerë Shkodra, do të bien me radhë një nga një sepse në atë moment diktatura thotë unë do të bëj çfarë të dua dhe bën çfarë të dojë!
Nuk është kjo…çfarë thonë këta, “autokraci”. Ku ka autokraci këtu?! Këtu ka diktaturë! Ne jemi të lindur që të shtrihemi barkaz dhe ata që udhëheqësin të fshijnë këpucët e tyre të qelbura në kurrizet tonë.
Miq të dashur, ju bëni si të doni, çdo njeri zgjedh o të jetojë si shqiponjë në majë të malit ose të zvarritet si zhapik nëpër këmbë poshtë e përpjetë. Unë personalisht kam zgjedhur shqiponjën, më pëlqen shumë të jem shqiponjë, të kem lirinë time. Nuk kemi liri. Jemi një popull që, ku di unë, si i skllevër më duket, nuk e përjashtoj veten nga kjo, jam dhe unë pjesë e këtij populli”.
