Nuk ka foto më të dashur …dhe më të dhimbshme se kjo, mik i ndershëm…
Fotografia provon se Petro Marko u kthye në vendlindje, pasi shkeli dhe njohu e shkroi tërë botën.
Kjo ndodhi vetëm pasi Ai I humbi tërë Republikat, edhe atë të Spanjës,
pasi provuan t’ia rrëmbejnë Lirinë edhe në Shtëpinë e vetë,
si dorashkë të hedhur shkroi “Lamtumirë Armë”, por ata nuk i ulën armët përballë Tij,
as ata të Lidhjes së Ditës dhe të Natës…
Imazhi I Tij mbase vazhdon të shëtis i vetëm, me cigare që digjet në buzë, përgjatë :Bulevardit Stalin”…
Ai u kthye si Amanet I Vetë, për tu prehur në Vendlindje, si Shenjë Atdheu ende të pakryer si ëndërr…
Zemërgjerë e Falës i Madh, ai u nisë për në Breg, pa shkuar ndërmend të na thoshte se ne të tërë ishim e mbetemi Mos-Mirë-Njohës, edhe kur në raste vdekjesh publike zëmë ngoje si premtim elektoral se…
do ta ngremë një dite Muzeun e Të Vdekurve të Pavdekshëm,
kur vet Ne, në gjallje i kemi diferencuar Mëtuesit dhe të Merituarit për Atje: puthadorët i kemi mbajtur afër, teksa liridashësit sa më larg. Gjallë e Vdekur…
Mjeranë të mendjes dhe të shpirtit, harrojmë se Jetët dhe Atdheu, Gjuha e Kombi janë thjesht punë shpirtrash…
