Abdi – Nga arabishtja (abd), rob, njeri.
Abdyl – Nga arabishtja (abd), rob, njeri.
Abdullah – Emër i përbërë nga bashkimi i dy emrave Abd+Allah, ku Allah është emri i Zotit: Rob, Njeri i Zotit. Në shqip shkruhet dhe shqiptohet Abdulla, pa “h”-në hundore ku dihet se në këtë rast është bashkëtingëllore e pazëshme.
Abdurrahman – Abd+Rrahman, ku Rrahman është një nga emrat e Zotit që në shqip do të thotë: I gjithëmëshirshëm. Rob i të Gjithëmëshirshmit. Në zonën verilindore përdoret edhe në formën dialektale Adraman.
Abdurrahim – Abd+Rrahim. Abd u shpjegua më sipër ndërsa Rrahim, përsëri është një nga emrat e Zotit që do të thotë: Mëshirëplotë.
Abedin – Adhurues.
Adem – Emër profeti dhe i njeriut të parë të krijuar në tokë nga Zoti. Në gjuhët perëndimore njihet si Adam.
Adil – I drejtë.
Ahmed – Lavdërues, falenderues. Tjetër emër i Profetit Muhamed. Në formë dialektale edhe Ahmet.
Aishe – Bashkëshortja e Profetit Muhamed, e cilësuar edhe e njohur prej të gjithëve si “Nëna e besimtarëve”.
Ajet – Shenjë dalluese, simbol.
Akil – I mençur.
Alaudin – Në shqip fisnikëria e fesë.
Ali – I lartësuar, i lartë. I katërti nga kalifët e drejtë pas Ebu Bekrit dhe djalë xhaxhai i Profetit Muhamed si dhe një nga shokët më të ngushtë të Profetit.
Arnaut/i – Shqiptar. Me këtë emër emërtoheshin kryesisht shqiptarët prej osmanëve dhe në botën arabe. I përdorur gjerësisht si mbiemër por kryesisht jashtë trojeve shqiptare.
Asllan – Luan.
Asqeri – Ushtar.
Azem – Më i madhi. Imam Azemi, nën këtë emër njihet Ebu Hanifja, një ndër katër imamët e mëdhej të Ehli-Sunetit.
Ba(h)ri – Det, njeri me dije të thella, të zgjeruara.
Bajram – Festë. Në shqip Festim.
Basir – Shikues, një nga 99 emrat e Allahut dhe që do të thotë shikues i gjithçkaje, shikues i hollësishëm.
Bedri/je – Hënë e plotë.
Beqir – Nga Ebu Bekri, kalifi i parë pas vdekjes së Profetit Muhamed.
Burhan – Argument i prerë. Emër tjetër i Kur’ani Kerimit.
Bilal – Emri i njërit prej shokëve të Profetit Muhamed si dhe myezini personal i tij.
Daut – Emër profeti, formë dialektale se në arabisht tingëllon si Davud. Ndërsa në gjuhët perëndimore njihet si David.
Din/e – Fe, besim, religjion.
Emin/e – I besueshëm, i sigurtë. Eshtë një ndër cilësimet që i dha populli i Mekës Profetit Muhamed përpara se t’i vinte profecia. Po ashtu edhe emri i nënës së tij.
Enver – Nga arabishtja i ndriçuar, në shqip i përgjigjet Ndriçim.
Eshref – Më i nderuari ose në shqip Nderim.
Eqerem – Fisnik, bujar, i nderuar. Në veri përdoret edhe Ekrem.
Fadil – Njeri i mirë, njeri me merita.
Fa(h)rudin – Fahr+din. Fahr ka kuptimin krenari, madhështi, ndërsa din, u shpjegua edhe më sipër fe, besim. Krenaria, madhështia e fesë.
Faruk – Ai që bën dallimin midis së mirës dhe së keqes. Kështu ishte mbiemëruar Omer ibn Hatabi, kalifi i dytë i muslimanëve.
Fatime – Emri i bijës së Profetit Muhamed.
Fet(h)i – Të hapësh, të çlirosh. Në shqip i përgjigjet Çlirim.
Gafurr – Shumëfalës, një nga 99 emrat dhe cilësitë e Allahut të Madhëruar.
Galip – Fitimtar, ngadhnjimtar. Në shqip i përgjigjet Fitim.
Gani – I pasur, një nga 99 emrat dhe cilësitë e Allahut të Madhëruar.
Habib/e – I dashur, e dashur. Në shqip i përgjigjet Dashnor dhe Dashuri.
Hajredin – Bashkim i hajr+din, mirësi+fe. Në shqip i përgjigjet Besmir.
Halit – Nga Halid ibn Velidi, një ndër shokët e ngushtë të Profetit Muhamed.
Hamdi/e – Rrënja e këtij emri është hamd, që do të thotë lavdi, falenderim, mirënjohje. Në shqip i përgjigjet Lavdim ose Lavdime.
Hamid/e – Falenderues, mirënjohës.
Harun – Emër profeti që në Perëndim njihet si Aron, vëllai i Musait (Moisiut).
Haxhi/e – Vizitor i vendeve të shenjta, pelegrin.
Hava – Emër femre, e shoqja e Ademit, femra e parë në tokë e krijuar prej Zotit nga brinja e Ademit. Në gjuhët perëndimore njihet si Eva.
Hidajet/e – Udhëzim, të drejtosh, të udhëzosh.
Hiqmet/e – Urtësi. Në gjuhën shqipe i përgjigjen Urtak dhe Urti.
Ibrahim – Emër profeti që në Perëndim njihet si Abraham.
Idriz – Emër profeti që përmendet në Kur’an.
Iljaz – Emër profeti që përmendet në Kur’an.
Inajet/e – Kujdesje, përkujdesje.
Islam – Paqe, nënshtrim, përulje ndaj Zotit.
Isa – Emër i njërit prej pesë profetëve të mëdhenj të Islamit që në Perëndim njihet si Jezus.
Isak – Emër profeti, edhe në Perëndim po në të njëjtën formë njihet; djali i dytë i Ibrahimit.
Ismail – Emër profeti që në Perëndim njihet si Ismael, biri i parë i Ibrahimit.
Izet – Forcë dhe krenari.
Jahja – Emër profeti që në Perëndim njihet si Gjon Pagëzori.
Jakub – Emër profeti që në Perëndim njihet si Jakob, Xhakob, në shqip edhe Jakov.
Jonuz – Emër profeti që në Perëndim njihet si Jona.
Jusuf – Emër profeti që në Perëndim njihet si Xhuzepe ose Xhozef, në shqip edhe Jozef ose Josif.
Kadri/e – Caktim, paracaktim.
Kapllan – Tigër.
Lejla – Natë, nata.
Lutfi/e – Butësi, i butë, i urtë.
Luti – Emër profeti që në gjuhët perëndimore njihet si Lot.
Mahmud/e – I lavdëruar. Në shqip i përgjigjet emri Lavdërim/e.
Maliq – (em.për.) Sundues, në arabisht Malik.
Meleq/e – (em.për.) Engjëll. Në shqip i përgjigjet Engjëll dhe Engjëllushe.
Merjeme – (em.për.) E ëma e Profetit Isa, emër që në Perëndim njihet si Miriam ose Maria.
Mexhid – (em.për.)
Misir – Emër i Egjiptit.
Mubareq – (em.për.) I bekuar. Në shqip i përgjigjet Bekim.
Muhamed – (em.për.) Shumë i lavdëruar. Profeti i fundit që solli Islamin.
Murat – (em.për.) Qëllim, synim, dëshirë, përgjërim. Emër i përhapur në Shqipëri, emër i mbajtur nga disa sulltanë osmanë.
Musa – (em.për.) Emër profeti që në Perëndim njihet si Mose dhe vëllai i Harunit (Aronit). Në shqip edhe Moisi.
Muslim – (em.për.) Besimtar. Në shqip i përgjigjet emri Besim. Në formë dialektale edhe Myslym, Myslim dhe Mislim.
Mustehab/e – (em.për.) I pëlqyeshëm/e pëlqyeshme. Në gjuhën shqipe i përgjigjet Pëlqim/e.
Mumtaz – (em.për.) Shumë i mirë, i shkëlqyer. Në shqip i përgjigjet emri Shkëlqim.
Munir – (em.për.) I ndriçuar. Në shqip i përgjigjet emri Ndriçim.
Mynevere – (em.për.) E ndritshme.
Myrteza – (em.për.) I kënaqur.
Myrvet/e – (em.për.) I zellshëm për punë të dobishme.
Nadir/e – (em.për.) I/e rrallë.
Nasirudin – (em.për.) Në shqip mbështetja e fesë.
Nebi – (em.për.) Lajmëtar. Emër që në vetvete si term nënkupton profetët e Zotit.
Nexhmedin – (em.për.) Nexhm+din. Ylli i fesë.
Nexhmi/e – (em.për.) Nga nexhm – yll. Në shqip i përgjigjen Ylli dhe Yllka.
Nimet/e – (em.për.) Dhunti, mirësi, begati.
Nuhi – (em.për.) Emër profeti që në gjuhët perëndimore njihet si Noe.
Nuredin – (em.për.) Nga bashkimi i fjalëve Nur+din. Në shqip drita e fesë.
Nuri/e – (em.për.) I shndritshëm. Në shqip Drita dhe Dritan.
Osman – 1. Kalifi i tretë pas Ebu Bekrit dhe një ndër shokët e Profetit Muhamed. 2. Emri i themeluesit të dinastisë së osmanllinjve dhe sulltani që hodhi bazat e Perandorisë Osmane.
Qamil – (em.për.) I plotë.
Qemal – (em.për.) Plotësim, përkryerje, përsosmëri.
Qeram – (em.për.) Nder. Në shqip i përgjigjet Nderim.
Qeramudin – (em.për.) Qeram+din. Nderi i fesë.
Qerem – (em.për.) Mirësi, bujari. Përdoret edhe Qerim.
Ramadan – (em.për.) Muaji i nëntë hënor që i përket kalendarit hënor islam të hixhretit. Në shqip përdoret edhe Ramazan.
Rauf – (em.për.) I mëshirshëm.
Razi – (em.për.) I nevojshëm, i kënaqur, dakord.
Resul – (em.për.) I dërguar, mesazher. Emër që në vetvete si term nënkupton profetët, të dërguarit e Zotit.
Reshit – (em.për.) I udhëzuar.
Rexhep – (em.për.) (Rexheb) Emër i njërit prej muajve hënorë të kalendarit islam të hixhretit.
Ridvan – (em.për.) Kënaqësi.
Riza – (em.për.) Kënaqësi.
Rukije – Emri i njërës prej katër vajzave të Profetit që u martua me Osmanin, kalifin e tretë të drejtë.
Ruzhdi – (em.për.) I plotësuar, i fortë, mendjeplotë.
Sabri/e – (em.për.) I durueshëm, durimtar. Në shqip i përgjigjet Durim/e.
Seadet – (em.për.) E lumtur, në shqip i përgjigjet emri Lumturi.
Sadik – (em.për.) I drejtë, i besueshëm, i sinqertë.
Salahudin – (em.për.) Në shqip bujaria e fesë. Në formë dialektore edhe Selaudin.
Sali – (em.për.) Emër profeti që përmendet në Kur’an.
Seid – Në shqip i përgjigjet emri Fatlum.
Sejfullah – Emër i përbërë që do të thotë Shpata e Allahut. Pas betejës së Tebukut ku në kulmin e betejës e merr komandën Halid ibn Velidi, me këtë emër e mbiemëron Profeti Muhamed për zgjuarësinë që tregoi në zgjedhjen e strategjisë për fitimin e kësaj beteje të rëndësishme.
Sulejman – Emër profeti që në gjuhët perëndimore njihet si Solomon.
Suela – Su+el. Nga turqishtja su=ujë dhe el=dorë. Ujë në dorë.
Shemsi/e – Diell. Në shqip i përgjigjet emri Diell/a.
Shemsudin – Shems+din. Dielli i fesë. Sami Frashëri është njohur edhe si Shemsudin Samiu. Në formë dialektale edhe Shemsedin, Shemshedin.
Shuaip – Emër profeti që përmendet në Kur’an, një formë dialektale e tij në shqip është Shaip.
Tahir – I pastër.
Tarik – Rrugë, drejtim.
Teki – Njeri i përkushtuar që i frikësohet Zotit.
Teufik – Mbarësi, sukses me miratimin e Allahut.
Vahid – Nga arabishtja një, njëshi.
Ymer – Edhe Omer, edhe Umer. Kalifi i dytë pas Ebu Bekrit dhe një ndër shokët e shquar të Profetit Muhamed.
Yzeir – Emër profeti që përmendet në Kuran, arabisht Uzeir.
Xhelal – Fisnik.
Xhelaledin – Fisnik i fesë.
Xhemal – Bukuri.
Xhemaledin – Formohet nga bashkimi dy emrave Xhemal+Din, I bukur + fe. Bukuria e fesë.
Xhemil – I bukur.
Xhevat – Shumë bujar, shpenzues i mire, dhënës duarplot.
Zabit – Nga arabisht Oficer, gjendet edhe në formën dialektale Sabit.
Zejneb – Emri i njërës prej bijave të Profetit Muhamed. Në formë dialektale edhe Zejnep.
Zenel – Stoli.
Zenel Abedini – Stolia e fesë.
Zeqirja – I ati i profetit Jahja, në arabisht Zekerija, formë e cila përdoret e tillë në veri të Shqipërisë.
Zyhdi – Njeri që i ka kthyer shpinën anës materiale të kësaj bote.
Nga: http://aldohysa.blogspot.com/2013/03/emra-muslimane.html?m=1
