Të gjitha fiset e Malsisë, që janë palca e vërtet e shqiptarisë në Gadishullin Ilirik, kanë shejtnorët e tyne mbrojtës, ditën e të cilëve e festojnë me besim e dashni, shpirt e zemër, për veten e tyne dhe për miqtë që u vijnë nga fiset e tjera dhe çdo mik tjetër dashamirë…
Fisi fisnik i Merturit, i vjetër sa vetë historia e shqiptarisë, ka pas fatbadhësinë me festue datëlindjen e Zojës Mari, nanës se Zotit Jezus Krisht, në kohën e ditën ma të bukur të vitit…
Në kohën kur ne çlirohem nga vapa përvëluese e fundverës, kur ne letohemi nga mundimi i punëve bujqësore dhe grumbullimi u ushqimit për dimën për gjanë e gjallë, me bollek të epërm të prodhimeve bujqësoree blegtorale, me berre t’mqefueme që zbresin nga bjeshkët prej bjeshkatarëve që përzgjedhin me devotshmëninë ma të madhe berrin kurban për festën e për Zotin…
Ato shpia merturasish, që mbeten ne zgrip prej rezevave të rakisë së vjetër të rrushit për miq e dashamirë, Zoti u ka dhanë mundësinë me ba raki të re prej kumbullave…
E kush e deshte një gotë vënë, që nuk qëllonte në shpi, prap Zoti ua ka dhanë mundësinë me shku n’stom t’rrushit….
Festë e prarueme prej Zotit me dashni e bollak, me kangë, gëzim e shallak… e mbas darke me fjet rehat.
Përzemërsisht uroj Fisin fisnik të Merturit!
E gëzoshi Zojën e Merturit!
Paçi edhe ma shumë bekime prej Zotit!
