Do duhej një shkëndi nga dy miqtë e mi, Pajtim Çela dhe Adriatik Mirta që memoriali i burrave që guxuan, kryengritjes së Zhapokikes 1948, të fillonte të projektohej si ide dhe në vazhdimësi të jetësohej.
Në takimin e brezave në Zhapokikë, kryetari i bashkisë Memaliaj e beri premtim publik realizimin e një memoriali për atë ngjarje madhore.
Koha nga premtimi deri në realizim ishte e shkurtër, rreth 1 muaj e gjysmë, ndaj dhe duhej lëvizur fortë, me projektin dhe me realizimin.
Si një lloj krahasimi apo si një lloj ngjashmërie të memorialeve që kanë të bëjnë me rezistencën kundër komunizmit, shkova në Postribë të Shkodres duke e parë atë memorial në vend.
Kryetar Berti me të cilin kam qënë në kontakt të vazhdueshëm që nga fillimi deri në perfundim të ceremonise se inagurimit të memorialit, më adresoj tek arkitekti i Bashkise Memaliaj, Jamir Tabaku. Jamiri u interesua me detaje lidhur me historikun e ngjarjes, rendesin e saj, vëndin ku do behet etj.
I bënte këto pyetje pasi donte që në bazë të rendesisë së saj të projektonte dhe memorialin, formën, lartësin, gjeresin etj.
Më duhet koha e duhur më tha, kohë e cila nuk zgjati shumë por punë ditësh që arkitekt Jamiri të skiconte një projekt të denjë për madhështinë e asaj ngjarje.
Shumë shpejtë projekti shkoi në Bashki duke menduar për realizimin.
U caktua vendi në bashkepunim dhe bashkërendim me pasardhesit e kryengritesve të 48 dhe po ashtu, Bashkia po në bashkëpunim me t’a vendosen për shkrimet në memorial deri tek lista e emrave.
Gjithcka u bë në kohë rekord, ku u kulmua me ceremoninë e dates 8 Tetor, ku u perkujtua 75 vjetori, bashkë me inagurimin e memorialit.
Desha të theksoj se ai angazhim i imi, aq sa ka qënë, nuk ka pasur kurrë synimin për evidentim të vetes, për atribute personale apo për të anashkaluar dikë.
Qëllimi im i vetëm ka qënë dhe është lartesimi i asaj ngjarje dhe i burrave që guxuan.
Në perfundim të memorialit dhe të perkujtimit madhështor në daten 8 Tetor, si pjesë e grupit të punës, por edhe si Zhapoqotë, desha të bëja disa falenderime për të gjithë ata qe bënë të mundur realizimin e ketij monumenti madhështor kujtese për burrat që guxuan.
Merita dhe falendermet më të larta shkojnë për kryetarin e Bashkise Memaliaj Albert Malaj i cili cfare premtoi i qendroi, edhe pse me kufizime të medha financiare në Bashki.
Mirënjohje arkitekt Jamir Tabaku për një projekt mjaft përfaqësues dhe dinjitoz për madhështinë që vet ngjarja mbart.
Mirënjohje për nënkryetarin e Bashkise Geni Dervishi që ka ndjekur punimet nga caktimi i sheshit deri në perfundim të memorialit.
Falenderime për grupin e ustallarve që kryen punimet.
Një falenderim tjeter shkon për Gentian dhe Suela Xhelita që realizuan pjesen e punimeve të veshjes me granit dhe shkrimet perkatese në memorial.
Një vleresim i vecantë shkon dhe për specialisten e Bashkise Emigerta Elmazi e cila ka koordinuar gjithë pergatitjet, komunikimin me pasardhesit e 48, komunikimin me ata që do bënin shkrimet në memorial, ftesat për ceremoninë e organizimit e gjithcka tjeter organizative që kishte të bënte me këtë ngjarje.
Ndihem mirë qe gjithcka shkoi në mënyrën më te mirë të mundshme, duke u ngjitur në nivelin që vet ngjarja e kerkonte pasi kryengritja e Zhapokikes 1948, mesazhet e forta qe mbart dhe percjell i ka dhe sot e kesaj dite aktuale.
Nderim i përjetshëm për sakrificën e burrave qe guxuan dhe mirënjohje për kedo që dha kontribut që kjo ngjarje të kulmonte me një memorial dinjitoz.
