(Refleksion përtej një portreti)
Admir Mulaj është i ri në moshë. Por akoma më të ri e bën buzëqeshja që e dominon përherë fytyrën e tij.
Por nëse ke rast të rrish e bisedosh do të vezhgosh se brenda rinisë së tij ekzsiton jo vetëm eksperiencë, por edhe ekspertizë që të bën jo vetëm kurioz deri në habi, por dhe të kthen përnjëherësh në adimirues të Admirit.
I rritur në një familje të madhe e të njohur në Vendlindjen tonë ai ka marrë jo vetëm cilësitë konservatore të traditës malësore, por së pari principin themelor njerëzor të të qënit njeri praktik e punëtor.
Përpos kësaj ,si ekselent në ç’do cikël mësimi, ai arrin të shkollohet në njërin nga Universitetet më reputative të Italisë për macro-ekonomi.
Mbaron shkëlqyer, por nuk pret ta thërrasin e ta punësojnë burokratët e politikës , por hap vetë Universitetin Ndërkombëtar të Tiranës.
E në vijimësi dijen dhe inteligjencën shoqëruar me djersë pa ndalim i hedh me guxim në fushën e bisnesit.
E kudo ku investon rezulton jo vetëm i suksesshëm, por mbi të gjitha human.
Që nga Tropoja e Mati deri në kryeqytet, Fushë-Arrës apo Berat, filantropia e njerëzillëku i Admirit kanë lënë gjurmë.
I arrirë në edukatë e i gjithanshëm në kulturë, i kultivuar profesionalisht me sedrën e një dijetari, ai është prapë i thjeshtë e kokulur dhe punën nuk e ndërpret për asnjë çast.
Nëse nuk e mëson prej dikujt tjetër, zor ta mësosh prej modestisë së tij se ai është njeriu i suksesit në Ndërtim, Turizëm, Arsim, Hidroteknikë etj.
Do doja dhe kam akoma shumë për të thënë, por dua ta portretizoj vetëm me fjalë të thjeshta të denja për thjeshtësinë e tij.
Por nuk rri dot pa thënë që, kur shohë të rinj si Admir Mulaj së pari lumturohem si shqiptar që ka në këtë brez të rinj të tillë që të japin shpresë se ky vend do te bëhet dhe do të përparojë.
Ky nuk është nje konstatim futurist, por një realitet i mbështetur në njohje siç është Admiri.
