Më dhemb i gjithë trupi sot.
Trutë, ka ditë që këmbët i pengojnë.
Dinjiteti këtu banalizohet,
ndërrohet si xhaketat pas kohës.
Eh, po du me qesh,
qava se nuk kisha fuqi.
Një tenxhere grosh ishte harruar në zjarr,
ishte djegur bashkë me një mal ëndrra.
Thërrasim Zotin, saherë në dhimbje,
gëzimet i duam për vete.
Më tutje, një grup dasmorësh të dehur…
kërcenin vallen e fukaras me lekë nëpër duar.
Ahengjet mbytën tingujt e violinave,
qoftet ishin ngrënë,
dritat nuk po ndizeshim,
zogjtë shtegtuan për të mos ardhur më.
Vetë kam filluar të çmendem.
Sa mirë!
Më duket shpëtova…
