At Gjergj Fishta lindi në Fishtë të Zadrimës më 23 tetor 1871 dhe vdiq më,30 dhjetor 1940, në moshën 69 vjeçare.
Ai ka qenë frat françeskan, arsimtar, shkrimtar, përkthyes dhe ka spikatur si bashkryetar i komisionit për hartimin e alfabetit të gjuhës së unifikuar shqipe në Kongresin e Manastirit.
Kujtojmë se pozicionin e kryetarit të këtij komisioni, ai e ndante me Mit’hat Frashërin.
Fishta ishte anëtar i delegacionit të qeverisë Përmeti në Konferencën e Versajës, zëvendëskryetar i legjislativit shqiptar më 1921 si dhe përfaqësues diplomatik i shtetit shqiptar ndër disa konferenca ballkanike gjatë viteve ’30.
Pas pushtimit italian u zgjodh anëtar i Akademisë së Italisë.
Pas dekadës së dytë të shekullit 20, Fishta iu imponua kulturës shqiptare jo vetëm si shkrimtar (poet, dramaturg, prozator etj.), por edhe si kritik, historian i letërsisë dhe estet.
Për një gjysmëshekull, ishte figura mbizotëruese e letërsisë shqipe, madje sa ishte gjallë u kurorëzua “poet kombëtar”.
Pas vitit 1945, kur u vendos regjimi komunist, vepra e tij u ndalua dhe qëndroi e tillë deri kur ra diktatura komuniste.
Theksojmë se korifeu Gjergj Fishta nuk ka varr, mbasi komunistët e shkulën vendvarrimin e tij.
Autor i “Lahuta e Malëcisë”, kryevepër e poezisë epike shqiptare, më 1904. Më 1907 boton përmbledhjen satirike “Anzat e Parnasit”, dhe më 1909 përmbledhjen lirike “Pika voëset”, më 1913 “Mrizi i Zanave” etj.
