Jeta
Herë bie, herë ngrihesh,
Bën të vdesësh, ngjallesh prapë,
Herë shpëton, herë vritesh,
Ballin-djersë e gjunjët-gjak !
Herë në heshtje, herë me zhurmë,
Sot rron, po nesër jo !?
Bën dhe ti ta lësh një gjurmë,
Gjurmë jete, domosdo !
Rënë si guri, lart si fleta,
Herë përdhe, herë fluturim,
Luft’e madhe qenka jeta,
Por, ja vlen o miku im!
☆☆☆☆
Rruga ime
Rruga ime nuk është shesh,
I vret këmbët sa hedh hapin,
Në çdo metër të xhadesë,
Gjen një pritë që ta ndal vrapin.
Rruga ime s’ësht’ asfalt,
As kalldrëm shtruar me gurë,
Është pluhur edhe baltë,
Barrikada pa flamur.
Hekur këmbëve do t’u vë,
Edhe vrapin nëse ndal,
Prapë do eci pa bërë zë,
Në mos shpejt, ashtu ngadalë.
Rruga ime prita ngrë,
Rrugë tjetër nuk marr hua,
Gjak të bëhem nëpër të,
Sa të shkoj atje ku dua !…
☆☆☆
Të mbaj me vete
Copëza shpirti hedh përmbi letër,
Sa herë që mendoj për ty,
Jeta pa ty është thjesht një gënjeshtër,
Lotë dhimbjesh të gdhendur në sy.
Të jepem i tëri ty… edhe sot,
Të kam në mëndje përditë,
Vitet ikin e s’të fshijnë dot,
Të mbaj me vete, në shpirt.
