Po na ndodh si amerikanët dikur me ethet e arit.
Na kanë zënë ethet…
Rendim të gjithë, me fis e rracë në kërkim të Itakës së të tjerëve, duke braktisur Tokën tonë të mrekullueshme.
Është momenti të ndalim të gjithë, t’i grisim biletat e avionëve, të thyejmë sediljet e autobusëve të shpopullimit.
Po i lëmë këto troje në dorë të horrave.
Po ju falim diellin tonë, Diellin e qiellit tonë.
Do harrojmë kullat, xhubletat, fustanellat dhe legjendat shekullore.
Ne e duam këtë tokë, për shpirtin e saj, për thellësinë e shtrenjtë, për gurët e saj, për zjarrin e saj, për malet, për lumenjtë, zhavoret, shkëmbinjtë, lajthitë e egra, për varret, për kockat shekullore brenda saj.
Ne e duam këtë tokë për begatinë e saj, e kemi dashur edhe kur s’na ngopte me bereqet.
Ne po e lëshojmë, ata po e rrëmbejnë, ata po na lënë pa Shqipëri, po e marin falas duke e quajtur pazar të mirë heshtjen tonë, arratinë tonë
Toka jonë në duar të 1000 vetëve
