Pse nuk e publikoni emrin dhe foton e një krimineli? Pse në një rast publikuat emrin e një krimineli, por një tjetër e latë anonim?
Mediat suedeze janë shumë kufizuese për publikimin e emrave në lidhje me krimet dhe rregulli bazë është që ne të përmbahemi nga kjo.
Arsyeja kryesore është se publikimi mund të shkaktojë dëme të konsiderueshme publicitare për personin e përmendur dhe/ose të afërmit e tyre. Për të vendosur nëse një emër dhe imazh duhet të publikohet, botuesi peshon interesin publik kundrejt çdo dëmtimi të mundshëm të publicitetit. Ndonjëherë interesi publik peshon më shumë dhe më pas botuesi gjykon se dëmi i publicitetit është i justifikueshëm. Interesi publik i referohet të drejtës së qytetarëve për informacion dhe të dhëna në mënyrë që ata të mund të marrin qëndrim për çështje me rëndësi publike. Megjithatë, nuk bëhet fjalë për të gjitha gjërat që publiku dëshiron të dijë (quhet kuriozitet).
Siç u përmend, rregulli kryesor është anonimiteti, por sigurisht që ka përjashtime. Shpesh përmenden vrasës të dënuar me burgim të përjetshëm – ose të tjerë të dënuar për krime të rënda. Një keqkuptim i zakonshëm është se shtypi “nuk lejohet” të publikojë emra përpara një vendimi. Por gazetaria është e lirë nga rregulloret ligjore.
Megjithatë, mediat zakonisht presin të publikojnë emrin derisa të arrihet një vendim. Një gjykim mund të përbëjë në vetvete një arsye të fortë për publikimin e një emri. Edhe këtu ka përjashtime, shumica e mediave suedeze publikuan emrin e terroristit të Drottninggattan Rakhmat Akilov para vendimit. Aty konsiderohej se interesi publik ishte jashtëzakonisht i madh.
Publikimi i emrit vendoset rast pas rasti. Janë marrë parasysh një sërë faktorësh të ndryshëm. A ka ndonjë interes publik për publikimin e emrit? A është relevante? A ka personi fëmijë? Prandaj, botimet e emrave mund të jenë të vështira – madje edhe të pamundura – për t’u krahasuar me njëri-tjetrin.
