Nënë, nënë, ti më puth
por une të puth më shumë
dhe tufa e puthjeve të mia
as nuk të lë të shikosh…
Nëse bleta hyn në zambak,
nuk e ndjen të valëvitet.
kur e fsheh djalin
Nuk mund ta dëgjosh as që merr frymë…
Unë ju shikoj, une të shikoj
pa u lodhur duke kërkuar,
dhe çfarë djali të lezetshëm shoh
në syte e tu duket…
Pellgu kopjon gjithçka
çfarë po shikoni;
por ju keni vajza
djali juaj dhe asgjë tjetër.
sytë që më dhatë
Unë duhet t’i shpenzoj ato
duke ju ndjekur nëpër lugina,
pranë qiellit dhe detit …
– Gabriela Mistral –
