Kurrë nuk kam parë një politikan në Shqipëri apo Kosovë që dërgon nota proteste kur sportistë e lojtarë serbë shfaqin tre gishtat gjatë festimeve. Madje simboli është bërë në Elbasan nga lojtarët e kombëtares serbe gjatë humbjes 0-2 në kualifikueset e Euro 2016, dhe me të drejtë askush nuk i ka kushtuar rëndësi zyrtare.
Simboli fillimisht përfaqësonte trininë e shenjtë, ortodoksizmin serb, një shenjë i identitetit serb në tërësi me pikënisje në shekullin e 19-të.
Më vonë gjatë Luftës së dytë botërore, Çetnikët në Kroaci u kishin dërguar një letër partizanëve jugosllavë se kushdo nuk do përdorte tre gishtat do vritej (drejtuar katolikëve kryesisht). Kjo shenjë u përvetësua nga një grup me program ksenofobik në, njerëz që për ditë pune kishin spastrimin etnik.
Në ditët e sotme ky simbol është shpërfaqje e nacionalizmit dhe kulturës serbe, që për shumë mund të mos lidhet me të shkuarën, ndaj edhe nuk protestohet ndaj simbolit nga institucionet tona. Po them dhe njëherë që nuk ka pse protestohet, përsa kohe nuk ka asnjë dizenjim ligjor si simbol që nxit urrejtje, edhe pse do duhej të kishte.
Nga ana tjetër, saherë serbët në sporte, apo në evente kulturore përballen me shqiponjën me dy duar, institucione e zyrtarë serbë ngrihen në këmbë, kinse të provokuar nga ky simbol “fyes.” Historia e përdorimit masiv të këtij simboli nis pas viteve 2000, askush s’mund ta thotë kush e përdori për herë të parë. Pra simboli u bë sensacion interneti për shpërfaqje kombëtare, por ndryshe nga tre gishtat, shteti shqiptar apo shqiptarët kurrë nuk janë asociuar me gjenocid apo krime ndaj njerëzimit në histori apo pas viteve 2000.
Është absurde sesi institucione qeveritare apo sportive në Serbi përpiqen ta dizenjojnë si simbol fyes dhe që nxit urrejtje ”shqiponjën me dy duar,” ndonëse për çudi simboli ndodhet edhe në flamurin e tyre, në atë të Malit të Zi, i qytetit të Athinës, i shumë qyteteve e familjeve në Europë; shkak prejardhja e përbashkët historike, Bizanti. Sot në stadium, për shembull, raportohej se një vajzë që e kishte bërë këtë simbol ishte nxjerrë jashtë nga siguria. Flamuri i Shqipërisë e i Kosovës nuk ishin lejuar të futeshin.
Nuk dua t’i futem argumentit se çfarë ndikimi kanë grupimet huligane në politikën serbe, por shkurtimisht po them që Serbia ka patur sukses në një tentativë për t’u viktimizuar prej diçkaje pa baza historike, pa argumenta të shëndosha. Po bllokohen simbole kombëtare që nuk lidhen me asnjë krim.
Pse?!
