Një “luftë e ftohtë” duket në pamje të parë në qëndrimet midis Fuqive Perendimore, sidomos SHBA-ve dhe Francës, nga njëra anë dhe qeverisë së Kosovës nga ana tjetër! Sigurisht që peshorja anon nga Perendimi. Kjo edhe për faktin se shumica e opozitarëve në Kosovë janë pro Perendimit dhe kundër qeverisë së Kosovës. Gjithnjë në emër të “miqësisë”, “të aleamcës”! Pra, në emër të dashnisë së madhe për Amerikën! në fakt e bëjnë për pushtet! në pamundësi për ta marrë pushtetin me votë, i drejtohen autoritetit amerikan!
Ndërkohë unë e them me plot zë: – Amerika ka, duhet të ketë dhe do të ketë aleat të qëndrueshëm në Kosovë ata politikanë që punojnë për Kosovën! Ky do të jetë përfundimi! Të tjerët që ndjekin konjukturat e ditës do të shihen një ditë me përbuzje edhe nga vetë amerikanët! Ndërsa për francezët është ndryshe! Nuk mendoj se ndonjë president francez, përveç Shirakut e deri diku Sarkozysë, të anojë nga shqiptarët, sidomos nga Kosova!
Por le të kthehemi te objekti i këtij komenti. Sot bota është në krizën e shkaktuar prej luftës në Ukrainë. Në kushte të tilla Fuqitë e Mëdha Perendimore i tremben hapjes së një fronti lufte në Ballkan. Ndaj dhe për hir të stabilitetit ballkanik ato demonstrojnë një lloj trysnie të shtuar ndaj Kosovës dhe qeverisë së saj, me qëllim që ajo të bëjë lëshime në raportet me Serbinë. Dy ishin dhe mbeten kërkesat gati ultimative të SHBA-ve për Kosovën. – Zgjatja për dhjetë muaj e zbatimit të vendimit për targat dhe krijimi i asosacionit. Mesa duket zbatimi i vendimit për targat u zgjat. Nuk e di pse Kurti e bëri këtë kompromis kaq vonë, kur kishte ndërmend të lëshonte pe! Ndërsa krijimi i asosacionit të komunave me shumicë serbe në Kosovë është paraparë edhe në draft-marrëveshjen e ashtuquajtur franko-gjermane, por që po na del se është brukseliane!
Të dyja këto kushte janë lëshime ndaj Serbisë dhe i krijojnë asaj rrethanatë favorshme për diversion në qëllimet e Beogradit për aneksimin e territoreve të Kosovës! Kontradikta është e hapur: – Ndërsa qeverisë Kurti i duhet ta mbrojë territorin e vendit të tij, Perendimit i duhet të parandalojë një konflikt të mundshëm në veri të Kosovës! Në dilemë dhe në sprovë vihen miqësitë, aleancat dhe madje në raste të tilla kemi të bëjmë me një lloj ftohje të marrëdhënieve midis miqsh.
Gjithkujt i ka ndodhur që të ftohet në marrëdhëniet e tij me mikun më të ngushtë. Jo rrallë herë edhe me vëllain. Sidomos kur konflikti është për “megjen”, për tokën, për kufinjtë, pra për territorin! Nëse vëllai i del në krah komshisë në këtë konflikt, natyrshëm që ftohtësia midis vëllezërve do të ndodhë. Kështu është edhe me shtetet! Varet se çfarë përparësie kanë aleatët! Në rastin e Kosovës ato kanë përparësi stabilitetin ballkanik. Dhe është logjike, sidomos në kushtet e kërcënimit të Rusisë për paqen e sigurinë europiane e më gjerë!
Por për Kosovën prioritet është e duhet të jetë ruajtja e tërësisë territoriale të saj. Në betejën për stabilitet e për territorin, përparësi duhet të ketë territori. Dikush thotë se “ne jemi të vegjël të imponojmë përparësitë tona”! Se mundesh apo jo të imponosh përparësinë për territorin është tjetër llogari! Nëse do të ishte për vlerësimet e Fuqive Perendimore, Ukraina do të duhej të dorëzohej për tri ditë para pushtimit rus! Por ukrainasit qëndruan dhe ja ku jemi sot! Falë asaj qëndrese ka ndryshuar edhe sjellja e Fuqive të Mëdha ndaj luftës, ndaj Rusisë dhe ndaj vetë Ukrainës! Madje deri në atë pikë sa të vihet në diskutim edhe çlirimi i Krimesë!
Kosova duhet të qëndrojë në të drejtën e vet legjitime për mbrojtjen e territorit, pavarësisht përparësisë gjeopolitike të Perendimit! Nëse qëndron dhe bëhet bashkë pozitë-opozitë, ajo do të fitojë. Fitorja e Kosovës lidhet me ruajtjen e unitarizmit shtetëror në të gjithë territorin. Kjo do të thotë që të mos krijohet mundësia për federalizim me anën e asaj që quhet asosacioni i komunave me shumicë serbe në Kosovë! Një asosacion i tillë do të ishte mollë sherri për gjithë jetën! Lëshimet që janë bërë për shumicën e cilësuar të minoriteteve në ndryshimet kushtetuese janë më shumë se të mjaftueshme për të drejtat e këtyre minoriteteve! Asosacioni nuk synon të drejta qytetare, por të drejta shtetërore të një shteti të vogël serb brenda territorit të Kosovës, derisa ta ndajë atë!
Liderët e opozitës duhet të kuptojnë se janë politikanë të zgjedhur nga qytetarët e Kosovës dhe jo të emruar nga dikush tjetër për të respektuar dhe punuar për përparësitë e Fuqive të Mëdha, edhe kur këto anojnë nga interesat e Serbisë në Kosovë! Nëse nuk do ta kuptojnë këtë mesazh, ata do të duhet të llogarisin daljen nga politika!
