Kryeministri që po i vjedh edhe ullirin Mallakastrës.
Si ditë pushimi dhe ditë shiu, sot doja të flija sa më gjatë. Një telefonatë, jo shumë e hershme, ora 8:30, e një shoku tim, mallakastriot dhe ai, më zgjoj nga qetësia e krevatit .
– Do vish në Ballsh sot inxhinier ,kemi festën e ullirit ?!
– Sa u zgjova, ja të bëhem gati dhe ta mendoj (në fakt kisha vendosur që një ditë më parë që të shkoja, takoja ndonjë mik dhe me ketë rast hidhnim dhe ndonjë gotë).
– Hajde vëlla, mos e mendo hiç ,se do na vijë dhe shoku kryeministër, qe vazhdimi i rrufeshëm i këmbënguljes së tij.
– Fjali e fundit më zgjoj totalisht nga gjumi dhe fillova duke folur, pa e ditur nëse shoku nga ana tjetër e telefonit po më degjonte akoma apo jo.
-Po mirë mo vëlla, ça ma prish ditën kot, tani që më the do vij kryeministri nuk mund të vij, ore nuk mund të vij të dëgjoj njeriun që u ka vjedhur mallakastriotëve gjithçka.
● Në 9 vite e shkatërroi aq shumë sa vetëm një forcë barbare mund ta bënte .
Gjeti një krahinë të gjithë me se paku 40 mijë banorë e sot nuk janë as gjysma.
● Shkaterroi një rafineri që ishte zemra dhe përkushtimi i së paku 1000 mallakastriotëve dhe jo vetëm që i dha frymë dhe para një Shqipërie të tërë për gati 4 dekada, por buronte mundësi për gjithë jugun.
● Madje dhe skrapin e saj, me mijëra ton i shkuli që andej për mos të lënë asnjë gjurmë.
● I shkatërroi rrugën e vetme që e lidh me Fierin dhe pjesën tjetër të Shqipërisë duke bërë zero investime dhe duke e lënë praktikisht të izoluar.
● Tokës së bekuar u ka marr dhe po i merr qindra tonë nafte bruto e nxjerr çdo ditë nga mallakastriotët.
● Po tani çfarë do ai, do të marri dhe festën e ullirit ?!
Jo mor jo festën nuk ja japim, ullirin po .
E këtu përfundova së foluri, por kuptova që shoku nga ana tjetër e telefonit e kishte mbyll telefonin që te fjalia e parë mohuese.
Per miqtë dhe shokët mallakastriotë socialistë, ju them të gjëjnë guximin dhe t’ja përplasin të gjitha të zezat në fytyrë kryeministrit , t’ja thonë që mallakastriotët do të japin zero vota në zgjedhjet e ardhshme.
Dhe pastaj t’a përcjellin me bukë e vaj ulliri dhe një gotë raki se vlerat e mikpritjes nuk mund ti humbasim
