Nga Berti Çoku
Zoti Kryeministër,
Nuk më jepet mundësia të të flas sy më sy ashtu si do dëshiroja ,por meqë e ke kaq për zemër të flasësh për diasporën, le të themi dy fjalë, pa filtra, pa regji, pa propagandë e flamuj politikë.
Ne, Diaspora, nuk jemi të huaj për Shqipërinë. Ju, na bëtë që ajo, të na duket e huaj.
Ne , nuk ikëm për aventura luksi. Ikëm sepse Atdheu nuk pati vend për ne.
Ikëm jo nga qejfi, por nga dhimbja, nga zhgënjimi, nga përbuzja që na dhatë.
Ju, dhe oborrtarët e tu flisni nëpër studio tv se kemi ikur për ëndrra më të bukura … Kjo është qesharake !
Jo!
Ne ikëm se, ëndrra jonë u bë hije. Shqipëria u kthye në makth për mijra familje.
Ikëm sepse u ndëshkuam për mendimin ndryshe si opozitarë dhe jo vetëm . Na hoqët nga puna dhe vendet tona i mbushët me patronazhistë dhe militantë mediokër që i quani “nder”.
Mijra profesionistë ose truri i vendit si kanë qef ti quajnë banakët mediatikë , ikën jo prej qefit por,prej politikave tuaja poshtëruese.
Pas ,lamë prindër që presin me sytë nga rruga.
Kemi lënë varre të ftohta, ku prehen njerëzit tanë nga politikat shkatërrëuse të shëndetësisë po prej jush ; – ku s’kemi mundësi as t’ju çojmë një lule kur zemra plas nga malli.
Kemi lënë kisha dhe xhami ku dikur gjenim paqen ! Kemi lënë shtëpitë që nuk mbajnë më të qeshurat tona,kujtime, histori, rrënjë.
Edhe lypsari i fundit iku , jo për jetë luksi , por për një kafshatë bukë Kjo është e vërteta ,Shqipëria që ndërtuat ju zoti Rama .
Dhe, megjithë këto poshtërsi prej jush , ne , nuk ju kemi harruar dhe s’ka se si .
Ne, jemi rrënjë… Edhe të prera, nuk harrojmë tokën tonë.
Jetojmë larg me sy të mbushur me lot, jemi aty ,në çdo derë të mbyllur, në çdo rrugë të boshatisur, në çdo zemër që rreh me mall.
Ne, nuk mund të harrojmë:
Kur fëmijët tanë mësojnë gjuhë të huaj për të mbijetuar, ndërsa harrojnë këngët tona ,gjuhën e të parëve.
Ne ,nuk harrojmë se, dhe buka nuk ka të njëjtën shije, sepse mungon toka që na rriti…
Kam shumë e shumë për të thënë pse- të e largimit… Por ,nuk mundem më të shkruaj . Zemra qan kudo ,me dritën e diellit dhe të hënës …
Nuk kam forcë as të të jap mallkim por as falje . Nuk jam Zoti ….Veç ai ndoshta të jep atë që të takon …
Dhe një fjalë për ata pak emigrantë që ende ju mbështesin më shumë nga padija së vërtetës : — Ejani jetoni në Shqipërinë tuaj nën rregjimin e Edi Ramës për 6 muaj, me pagën që merr një familje e zakonshme. Pa paratë e emigracionit. Pa ndihma. Me faturat, çmimet, shkollat, spitalet që afron ky shtet … Pastaj flasim për flamurë partiakë dhe me shprehjen ” o sa mirë me qënë Shqiptar”.
Mendohuni mirë para se të votoni miq të diasporës.
Një ditë kur të ktheheni në Shqipërinë dhe pushtetin e Ramës, do të gjeni afrikanin duke ushqyer pulat në oborrin tuaj.
Sepse kjo është Shqipëria që do Edi Rama.
Shkruar nga një bashkevuajtës.
