Takova një burrë në një fshat këtë javë. Kishte disa traktorë e makineri bujqësore në oborr, një shtepi dykatëshe e një stallë.
-Paske fermë të mirë – i thash.
Qeshi.
-E kisha- tha.
-Pse, nuk e ke më?
-Shikoji makineritë, janë ndryshkuar, kanë ca kohë që nuk ndizen.
Nis rrëfimin, siç bën ai që do ta ndajë sikletin me dikë.
-Kisha mollë, rreth 800 rrënjë. S’më eci, dmth, mollët prodhonin por s’kisha ku ti shisja. I preva dhe i shkula. E mbolla tokën foragjere dhe vura lopë. Shkova deri në 30 krerë. Prapë s’me eci. Nuk kisha të ardhura nga qumeshti që të justifikonin punën. Fëmijët u mërzitën e ikën. Lopët i shita pasi nuk u shërbeja dot vetëm dhe tani ja, edhe stalla është bosh.
-Eh, thashë unë i trishtuar. Si kudo, kanë mbetur burrë e gura vetëm në shumë shtëpi.
-E, ta kisha gruan ku ma gjen, por më ka ikur edhe gruaja në emigrim, thotë burri duke qeshur nga halli. Iku pas fëmijëve se donte ti ndihmonte. Tani kam mbetur vetëm unë me gjelin, ne jemi dy burrat e shtëpisë. Ai ka nja 3-4 pula që shtyn kohën, por unë jam vetëm fare…
Për të qeverisur këtë vend e këtë popull janë vënë në garë 11 parti dhe koalicione partish, dhe nja 1500 kandidatë për deputet.
Për të qeverisur këtë vend të grisur nga çdo anë, të gjithë janë gati ta shqyejnë njëri-tjetrin sot.
